Odrzucanie przeszczepu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Odrzucanie przeszczepu jest to obronna reakcja organizmu na obce białko, które znajduje się w przeszczepianej tkance lub organie.
Spis treści |
Rodzaje [edytuj]
- Nadostre odrzucanie - jest pośrednią odpowiedzią organizmu biorcy z powodu istnienia antygenów dawcy (np. różna grupa krwi). Ujawnia się w kilka minut i taki przeszczep musi zostać natychmiast usunięty, aby zapobiec silnej odpowiedzi immunologicznej organizmu biorcy.
- Ostre odrzucanie - jest pośrednią odpowiedzią organizmu, występuje około 5-10 dni od dnia przeszczepu i może zakończyć się zniszczeniem przeszczepu.
- Przewlekłe odrzucanie.
Mechanizm [edytuj]
- I faza - rozpoznanie antygenu w organizmie.
- II faza - namnożenie różnych populacji limfocytów T i B oraz powolne niszczenie przeszczepu
- III faza - odczyn immunologiczny doprowadzający do całkowitego zniszczenia przeszczepu
Zapobieganie [edytuj]
Można zapobiegać odrzucaniu przeszczepu poprzez podawanie leków immunosupresyjnych.
Powodzenie przeszczepu zależy od:
- odpowiedniego doboru dawcy z punktu widzenia antygenów zgodności tkankowej;
- odpowiedniego doboru klinicznego biorcy i dawcy tzn. zwracając uwagę na chorobę podstawową, wiek, predyspozycje psychiczne;
- odpowiedniego zabezpieczenia narządu pobranego;
- odpowiedniej techniki chirurgicznej.
Zobacz też [edytuj]
- Odrzucanie przeszczepu u biorców nerek - diagnoza i metody leczenia
Bibliografia [edytuj]
- Courtney M. Townsend JR, R. Daniel Beauchamp, B. Mark Evers: Sabiston Textbook of Surgery, 17th ed.. Philadelphia: Saunders-Elsevier, 2004. ISBN 0-7216-0409-9.
- Anthony S. Fauci, Dennis L. Kasper, Eugene Braunwald: Harrison's Principles of Internal Medicine 17ed.. New York: McGraw-Hill, 2008. DOI:10.1036/0071466339. ISBN 0-07-164114-9.