Ogólne warunki ubezpieczenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ogólne warunki ubezpieczenia (OWU, o.w.u.) – przepisy prawne stosowane do wszystkich ubezpieczeń danego działu lub rodzaju. Zasadniczo OWU ustalają przedmiot i zakres ubezpieczenia, zakres i czas trwania odpowiedzialności ubezpieczyciela, prawa i obowiązki stron umowy ubezpieczenia, sposób ustalania wysokości szkody oraz zasady wypłaty odszkodowań lub świadczeń[1]. OWU powinny być zgodne z ogólnymi normami prawnymi, a przede wszystkim z ustawą o działalności ubezpieczeniowej i odnośnymi przepisami kodeksu cywilnego. Warunki ogólne powinny być opracowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały[2] oraz zatwierdzone przez władze nadzorcze zakładu ubezpieczeń.

Przypisy

  1. Zakres ogólnych warunków ubezpieczenia reguluje art. 12a Ustawy o działalności ubezpieczeniowej, Dz. U. 2003 Nr 124 poz. 1151 z późn. zm.
  2. Zob. art. 12 ust. 3 ustawy działalności ubezpieczeniowej, Dz. U. 2003 Nr 124 poz. 1151 z późn. zm.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wanda Sułkowska (red.), Ubezpieczenia. Kraków: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, 2007. ISBN 978-83-7252-334-1.
  • Jerzy Handschke, Jan Monkiewicz (red.), Ubezpieczenia. Podręcznik akademicki. Warszawa: Poltext 2010. ISBN: 978-83-7561-085-7.
  • Ustawa o działalności ubezpieczeniowej, Dz. U. 2003 Nr 124 poz. 1151 z późn. zm., [dostęp: 2014-04-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]