Olimpios

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Olimpios (zm. 652), samozwańczy cesarz bizantyjski za panowania Konstansa II. Był urzędnikiem dworskim i wodzem. W 649 cesarz wysłał go z misją uwięzienia papieża Marcina I do Italii. Tam Olimpios zbuntował się i sam ogłosił się władcą. Zdobył także poparcie na Sycylii. Zawarł sojusz z okupującymi znaczną część Italii Longobardami i wraz z ich pomocą zamierzał przedostać się do Konstantynopola. Zmarł nagle w trakcie przygotowań do wyprawy.