Olinowanie ruchome
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Olinowanie ruchome – rodzaj olinowania na jachcie lub innym dowolnym statku żaglowym. Liny olinowania ruchomego mają przynajmniej jeden koniec wolny. Służą do obsługi takielunku, czy innych elementów jachtu np. miecza, płetwy sterowej. Są to między innymi: fały i kontrafały, szoty, brasy, topenanty.
Jako olinowanie ruchome zazwyczaj stosuje się miękkie liny bawełniane, gdyż dzięki swojej giętkości są znacznie łatwiejsze w obsłudze niż liny stalowe. Grubość liny dobiera się do wymaganego obciążenia podczas pracy. Olinowanie ruchome często stanowi system lin i bloków, mających na celu zredukowanie siły (np. talia).
Przykłady olinowania ruchomego:
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Franciszek Haber: Vademecum żeglarza i sternika jachtowego. Warszawa: WILGA, 2004, s. 22-24. ISBN 83-7375-197-1.