Omfalos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Omfalos w muzeum w Delfach.

Omfalos - (gr. omphalós - pępek) - starożytny artefakt w kształcie półokrągłego kamienia, który przez starożytnych Greków uważany był za pępek świata[1]. Kamień znajduje się w świątyni Apolla w Delfach. Był on również uważany za wyrocznię, dzięki której ludzie kontaktowali się z bogami.

Pochodzenie kamienia[edytuj | edytuj kod]

  • Według kultury greckiej dwa orły wypuszczone przez Zeusa z świątyni Apolla w różne strony spotkały się powtórnie w tym miejscu po obleceniu Ziemi. Na pamiątkę tego zdarzenia umieszczono w świątyni 2 złote orły, które zostały usunięte przez wodza Fokijczyków Filomelosa w czasie "wojny świętej" (IV w. p.n.e.)[2].
  • Jeden z mitów minojskich mówi, iż matka Zeusa podsunęła go Kronosowi, który pożerał własne dzieci. Kamień ocalił życie Zeusa, przez co był on z nim łączony[3].

Przypisy

  1. „Słownik Wyrazów Obcych” Wydawnictwo Europa, pod redakcją naukową prof. Ireny Kamińskiej-Szmaj, autorzy: Mirosław Jarosz i zespół. Rok wydania 2001.
  2. Encyklopedia "WIEM"
  3. Czasopismo "21Wiek. History revue". 05/2013