Opozycja (astronomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Opozycja (przeciwstawienie) – sytuacja, gdy dwa ciała niebieskie znajdują się – oglądane z ustalonego miejsca, zazwyczaj z Ziemi – naprzeciwko siebie na niebie. Oznacza to, że ich długości ekliptyczne różnią się o 180°. Potocznie mianem opozycji pewnego ciała niebieskiego określa się opozycję tego ciała niebieskiego i Słońca, np. opozycja Marsa oznacza, że Mars i Słońce znajdują się po przeciwnych stronach Ziemi. Możliwa jest opozycja Księżyca (jest wtedy w pełni) oraz planet górnych: Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna, gdyż tylko dla tych Ziemia może znaleźć się pomiędzy Słońcem a planetą.

Opozycja planety stwarza najlepsze warunki do jej obserwacji: znajdując się po odsłonecznej stronie Ziemi planeta przedstawia obserwacjom swą oświetloną półkulę (pełnia), jest stosunkowo blisko Ziemi i równocześnie jest widoczna na niebie przez całą noc (wschodzi wieczorem, góruje o północy, zachodzi rano). Dostrzeżenie Urana nieuzbrojonym okiem jest możliwe tylko w opozycji. Choć trzeba spełnić jeszcze inne warunki. Tymczasem, dla bliższych planet nie jest wykluczający brak tego.

Mars w czasie opozycji 13 czerwca 2001 roku – zdjęcie: HST

Gdy planeta znajduje się w opozycji i jednocześnie w pobliżu peryhelium swojej orbity zachodzi sytuacja zwana w astronomii wielką opozycją lub potocznie wielkim zbliżeniem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło opozycja w Wikisłowniku

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]