Układ ekliptyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dlugosc ekliptyczna.svg

Układ ekliptyczny – sferyczny układ współrzędnych, gdzie kołem głównym jest ekliptyka, głównym kierunkiem zaś kierunek do punktu Barana. Współrzędne stanowią: szerokość ekliptyczna (kąt zawarty między płaszczyzną ekliptyki a kierunkiem do danego ciała niebieskiego) i długość ekliptyczna, mierzona od punktu Barana w kierunku ruchu Słońca po ekliptyce.

Długość ekliptyczna jest kątem dwuściennym pomiędzy płaszczyznami dwóch kół wielkich prostopadłych do płaszczyzny ekliptyki, z których jedno przechodzi przez punkt Barana, a drugie przez interesujący nas punkt na sferze niebieskiej. Długość ekliptyczna narasta w kierunku ruchu rocznego Słońca i wyraża się ją zwyczajowo w stopniach (0°-360°).

Jest dogodną wielkością opisującą ruch planet Układu Słonecznego – znajdujących się zawsze w pobliżu ekliptyki.

Długość ekliptyczna jest odpowiednikiem długości geograficznej na Ziemi.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Flis Jan, Szkolny słownik geograficzny, WSiP 1986