Osobliwości narodowego wędkarstwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Osobliwości narodowego wędkarstwa
Особенности национальной рыбалки
Gatunek komedia
Data premiery 1998
Kraj produkcji Rosja
Język rosyjski
Czas trwania 98 min.
Reżyseria Aleksander Rogożkin
Scenariusz Aleksander Rogożkin
Główne role Aleksiej Bułdakow
Wiktor Byczkow
Siemion Strugaczew
Ville Haapasalo
Muzyka Władysław Panczenko
Zdjęcia Walerij Martinow
Produkcja Wytwórnia Filmów "STW"
Dystrybucja STW

Osobliwości narodowego wędkarstwa, rosyjska komedia z 1998 roku, w reżyserii Aleksandra Rogożkina. Jest to druga i uważana za najlepszą z serii kultowych komedii o grupie "herbatników", którzy "kulturalnie" odpoczywają na łonie przyrody.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Starzy koledzy z "Osobliwości narodowego polowania" wyruszają na ryby do nowej daczy Kuźmicza położoną nad północnym Bałtykiem. "Zaprawiają" już przed wypłynięciem kutra, tak, że zmyliwszy kurs trafiają na daczę w Finlandii. Na drugi dzień, podczas nieskutecznej wyprawy do sklepu po "chlebuś", Liowa i Kuźmicz orientują się, że są w Finlandii. Niepewni reakcji na nielegalne przekroczenie granicy, Kuźmicz, Liowa i Sierioża usypiają generała za pomocą 7 tabletek nasennych (mniejsza dawka nie działała). Jednak Michałycz zasypia dopiero podczas przejażdżki na skuterze wodnym, co rodzi dodatkowe komplikacje. Uciekając w popłochu, zostawiają w szopie 15 skrzynek wódki "Żniwo" (16. zdążyli już wypić) i zamkniętą przez prokuratora na kłódkę w innej szopie pulchną Finkę w średnim wieku. Po drodze Sierioża wypada za burtę. Siedząc na palu pośrodku wód, Sierioża odbiera telefon od żony, która bez jego wiedzy pojechała na urlop na Cypr. Liowa i Kużmicz wracają po Sieriożę, po czym zostają zatrzymani przez kuter rosyjskiej straży granicznej, na pokładzie którego milicjant Siemionow, zaniepokojony wyruszył na ich poszukiwanie. Wracają do daczy Kuźmicza, wyraźnie nie w sosie z powodu pozostawionych w Finlandii 15 skrzynek wódki. Sytuację ratuje Siemionow, który wyciąga na stół dwie flaszki. Generał śpi dalej, budzi się tylko po to, aby wznieść kolejny "soczysty" toast. Wreszcie wyruszają w 2 łodzie na ryby, ale na łodzi Liowy i Sierioży ma miejsce "wypadek". Prokurator, nowicjusz wędkarstwa, wbija sobie haczyk z robalem w kciuk i cała trójka w panice szuka pomocy medycznej. Pielęgniarka na widok robaka mdleje, zaś operację obcięcia haczyka za pomocą "sterylnych" kombinerek przeprowadza miejscowy elektryk. Jest kolejna okazja do wypicia i toastów. Po nieudanej wyprawie na ryby generał zarządza lepienie pielmieni. Przerażony perspektywą wielodniowej produkcji pielmieni, Siemionow załatwia zrzut mrożonych "ravioli" z helikoptera. Generał jest zniesmaczony takim obrotem sprawy. Pozostawiona w Finlandii wódka nie daje spokoju Kuźmiczowi, Liowie i Sierioży. Wyposażeni w płynne "rekwizyty" ruszają do bazy Rosyjskiej Floty Bałtyckiej prosić o pomoc kapitana kutra rakietowego. Kapitan wyzywa ich od "mazutów" i odmawia naruszenia granicy państwowej do chwili, kiedy zostaje ujawniona ilość pozostawionej wódki. Proponuje wyprawę po pozostawione "dobro" za pomocą miniaturowej łodzi podwodnej. "Rekwizyty" zostały opróżnione i "mazuty" niechcący pozostają na pokładzie, mimo ogłoszonego stanu gotowości bojowej i rozpoczęcia manewrów z ostrym strzelaniem. Skacowany Sierioża, poszukując wody do picia, odpala przypadkowo 2 rakiety. Kapitan chce popełnić samobójstwo. Jednak odbiera telefon od dowódcy floty o skutecznym trafieniu wyznaczonych celów i awansie. Jest okazja do opróżnienia wielkiej karafy z wódą. W tym czasie prokurator, oglądając przypadkowo fińską telewizję, rozpoznaje szopę, w której zamknął pulchną Finkę. Prosi Siemionowa o pomoc w jej uwolnieniu. Siemionow telefonuje do znajomego z "Osobliwości narodowego polowania" fińskiego dziennikarza Raimo z prośbą o uwolnienie Finki z szopy. Kapitan kutra poznaje Liowę, Kuźmicza i Sieriożę z Witkiem, kapitanem miniaturowej łodzi podwodnej. Podczas odzyskiwania wódki zostają przyłapani przez fińskich policjantów, którzy przywiązują linę do wystającego peryskopu, a drugi koniec liny do pomostu. Pomost zostaje zerwany i łódź rusza ciągnąc za sobą pływający pomost z Raimo siedzącym przy stoliczku pod parasolem. Niestety nadmierne obciążenie powoduje przyśpieszone spalanie paliwa i Witiok wydaje polecenie wlewania odzyskanej wódki do baku. W rezultacie cała odzyskana wódka zostaje spalona w silniku łodzi podwodnej. Pozostawieni na daczy prokurator i milicjant biorą się za kłusownictwo i próbują nałapać ryb za pomocą dynamitu. Tak udanie, że zatapiają kuter Kuźmicza i unoszą się na powierzchni przytrzymując się unoszącej się miny morskiej. Podczas próby wydobycia kutra z pomocą nurków marynarki wojennej zamiast kutra zostaje wydobyta skrzynka z koniakiem z czasów kampanii napoleońskiej. Film kończy się imprezą na holowanym za kutrem pomostem, gdzie bohaterowie filmu wraz z ubranymi w galowe mundury oficerami marynarki wypijają znaleziony 200-letni koniak, za który mogliby zapewne kupić sobie morze alkoholu. I tak choć wędkowania było tyle, co kot napłakał, wszyscy uznają całą imprezę za wyjątkowo udaną.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]