Poprawa współczynnika mocy
| Zasugerowano, aby ten artykuł (lub sekcję) zintegrować z artykułem współczynnik mocy. |
Poprawa współczynnika mocy (ang. PFC - Power Factor Correction) - zwiększanie współczynnika mocy do wartości możliwie bliskiej 1 w celu zmniejszenia strat mocy w liniach przesyłowych. Większość odbiorników energii elektrycznej (np. silniki asynchroniczne, transformatory) posiada charakter indukcyjny, co powoduje duże zapotrzebowanie na moc bierną, z której nie ma żadnego pożytku, a której przesyłanie powoduje zwiększenie natężenia prądu i w związku z tym niepotrzebne straty energii. Najprostszym sposobem kompensacji mocy biernej jest dołączenie baterii kondensatorów, równolegle do obciążenia.
Poprawa współczynnika mocy jest stosowana również w zasilaczach sieciowych, między innymi w zasilaczach komputerowych.
[edytuj] Rodzaje PFC
Wyróżnia się dwa rodzaje układów PFC: aktywne i pasywne.
Układy aktywnego PFC (ang. Active PFC, APFC) są to wyspecjalizowane obwody elektroniczne, które dostosowują się do obciążenia i do warunków w sieci elektrycznej, przez co są w stanie korygować przesunięcie fazowe w sposób wydajny niezależnie od warunków pracy zasilacza. Zasilacze wyposażone w aktywny układ PFC osiągają współczynnik mocy z przedziału 0,90–0,99[1].
Układy pasywnego PFC (ang. Passive PFC, PPFC) są projektowane dla domyślnego, stałego obciążenia. Często składają się po prostu z cewki o dużej indukcyjności[potrzebne źródło]. Ich skuteczność zmniejsza się w wypadku, gdy zasilane urządzenie wymaga dynamicznych zmian pobieranej mocy, lub jej pobór znacząco różni się od przewidzianej dla zasilacza wartości domyślnej. Zasilacze z pasywnym układem PFC uzyskują współczynnik mocy w granicach 0,8-0,95[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Śródka Bartłomiej, Miemiec Marcin, Dariusz Przybyło: 45 zasilaczy w praktyce (pol.). 2007-12-23. [dostęp 2009-10-10].