Pałac Linlithgow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Linlithgow
Obiekt zabytkowy nr rej. 37469
Ruiny pałacu od strony południowej
Ruiny pałacu od strony południowej
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Szkocja
Miejscowość Linlithgow
Typ budynku pałac
Położenie na mapie West Lothian
Mapa lokalizacyjna West Lothian
Pałac Linlithgow
Pałac Linlithgow
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Pałac Linlithgow
Pałac Linlithgow
Ziemia 55°58′42″N 3°36′04″W/55,978333 -3,601111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Północna i zachodnia strona pałacu

Pałac Linlithgow – była rezydencja królów Szkocji położona w miasteczku Linlithgow na terenie hrabstwa West Lothian.

Pierwsze wzmianki o stojącym w tym miejscu gmachu należącym do szkockiej rodziny królewskiej pochodzą z XII wieku. Później teren ten dostał się w ręce angielskie, zaś Edward I nakazał przebudować rezydencję w warownię zwaną the Peel, która miała zabezpieczać szlak między zamkami w Edynburgu i Stirling.

Po powrocie w ręce Szkotów, w 1424 miasteczko wraz z pałacem zostało częściowo zniszczone przez pożar. Król Jakub I rozpoczął odbudowę pałacu, który miał ponownie stać się rezydencją królewską. Za czasów panowania Jakuba III oraz Jakuba IV obiekt był rozbudowywany. Pałac był miejscem narodzin dwojga szkockich monarchów: Jakuba V w 1512 roku oraz Marii I Stuart w 1542 roku. Po zawarciu przez Szkocję unii z Anglią, pałac znacznie stracił na znaczeniu. Spośród wszystkich monarchów panujących jednocześnie nad oboma krajami, Karol I jest jedynym, który według zachowanych źródeł spędził w pałacu choć jedną noc. Z czasem obiekt popadł w ruinę. W roku 1745 pałac ostatecznie spłonął. W XIX wieku podjęto pierwsze prace konserwatorskie.

Obecnie pałac zarządzany jest przez szkocką agencję rządową Historic Scotland.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]