Pałac Monbijou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pałac Monbijou
(nieistniejący)
Pałac Monbijou, fasada południowa w 1739 r.
Pałac Monbijou, fasada południowa w 1739 r.
Państwo  Niemcy
Miejscowość Berlin
Styl architektoniczny rokokowy
Rozpoczęcie budowy 1703
Ukończenie budowy 1706
Ważniejsze przebudowy przed 1742
Zniszczono 1959
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wjazd do pałacu w 1903 roku

Pałac Monbijou – rokokowy pałac w centrum Berlina, który znajdował się na terenie dzisiejszego Parku Monbijou na północnym brzegu rzeki Szprewy rzeki naprzeciwko Muzeum Bodego.

Pierwszy niewielki pałacyk o powierzchni 400 m² wybudowano w latach 1703-1706 w stylu późnego baroku. Od 1712 roku służył jako pałacyk letni żony następcy tronu Zofii Doroty Hanowerskiej i być może od tego czasu nazywany był z francuska Mon Bojou czyli Mój klejnot. W 1717 roku przebywał w nim przez dwa dni car Piotr I wraz z dworem, który go zdemolował. Pałacyk rozbudowano przed 1742 rokiem według projektu, który wykonał Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff. Od 1786 roku do śmierci w 1805 roku mieszkała w nim Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt zesłana do niego przez swojego męża króla Prus. W 1819 roku pod kierunkiem księcia Antoniego Radziwiłła odbyło się w pałacu prywatne przedstawienie Fausta Goethego, które było jednym z pierwszych wystawień tej sztuki. Około 1820 roku w pałacu umieszczono królewskie zbiory "Germanisch-slawischen Alterthümer" (Germano-słowiańskich Starożytności) i pałac przemianowano na "Museum für Vaterländische Alterthümer", a w 1877 roku na "Hollenzollern Museum". W 1940 roku Albert Speer zaproponował wyburzenie pałacu i budowę w jego miejscu trzech nowych budynków, jednak planów tych nie zrealizowano z powodu trwającej wojny.

Mocno uszkodzony podczas nalotu w listopadzie 1943 roku w czasie II wojny światowej i ostatecznie wyburzony w 1959 roku. Nie został odbudowany.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Thomas Kemper: Schloss Monbijou. Von der Königlichen Residenz zum Hohenzollern-Museum. Nicolai Verlag: Berlin 2005; ISBN 3-89479-162-4.
  • Folkwin Wendland: Berlins Gärten und Parke von der Gründung der Stadt bis zum ausgehenden neunzehnten Jahrhundert; (Das klassische Berlin); Propyläen: Berlin 1979; S. 247-257; ISBN 3-549-06645-7.
  • Ulrike Eichhorn: Wahre Geschichten um Berliner Schlösser; Tauchaer Verlag: Taucha 2012; S. 60-69; ISBN 978-3-89772-205-7.