Pałac Monbijou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Monbijou
(nieistniejący)
Pałac Monbijou, fasada południowa w 1739 r.
Pałac Monbijou, fasada południowa w 1739 r.
Państwo  Niemcy
Miejscowość Berlin
Styl architektoniczny rokokowy
Rozpoczęcie budowy 1703
Ukończenie budowy 1706
Ważniejsze przebudowy przed 1742
Zniszczono 1959
Położenie na mapie Berlina
Mapa lokalizacyjna Berlina
Pałac Monbijou(nieistniejący)
Pałac Monbijou
(nieistniejący)
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Pałac Monbijou(nieistniejący)
Pałac Monbijou
(nieistniejący)
Ziemia 52°31′23,9″N 13°23′48,1″E/52,523306 13,396694Na mapach: 52°31′23,9″N 13°23′48,1″E/52,523306 13,396694
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wjazd do pałacu w 1903 roku

Pałac Monbijou – rokokowy pałac w centrum Berlina, który znajdował się na terenie dzisiejszego Parku Monbijou na północnym brzegu rzeki Szprewy rzeki naprzeciwko Muzeum Bodego.

Pierwszy niewielki pałacyk o powierzchni 400 m² wybudowano w latach 1703-1706 w stylu późnego baroku. Od 1712 roku służył jako pałacyk letni żony następcy tronu Zofii Doroty Hanowerskiej i być może od tego czasu nazywany był z francuska Mon Bojou czyli Mój klejnot. W 1717 roku przebywał w nim przez dwa dni car Piotr I wraz z dworem, który go zdemolował. Pałacyk rozbudowano przed 1742 rokiem według projektu, który wykonał Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff. Od 1786 roku do śmierci w 1805 roku mieszkała w nim Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt zesłana do niego przez swojego męża króla Prus. W 1819 roku pod kierunkiem księcia Antoniego Radziwiłła odbyło się w pałacu prywatne przedstawienie Fausta Goethego, które było jednym z pierwszych wystawień tej sztuki. Około 1820 roku w pałacu umieszczono królewskie zbiory "Germanisch-slawischen Alterthümer" (Germano-słowiańskich Starożytności) i pałac przemianowano na "Museum für Vaterländische Alterthümer", a w 1877 roku na "Hohenzollern Museum". W 1940 roku Albert Speer zaproponował wyburzenie pałacu i budowę w jego miejscu trzech nowych budynków, jednak planów tych nie zrealizowano z powodu trwającej wojny.

Mocno uszkodzony podczas nalotu w listopadzie 1943 roku w czasie II wojny światowej i ostatecznie wyburzony w 1959 roku. Nie został odbudowany.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Thomas Kemper: Schloss Monbijou. Von der Königlichen Residenz zum Hohenzollern-Museum. Nicolai Verlag: Berlin 2005; ISBN 3-89479-162-4.
  • Folkwin Wendland: Berlins Gärten und Parke von der Gründung der Stadt bis zum ausgehenden neunzehnten Jahrhundert; (Das klassische Berlin); Propyläen: Berlin 1979; S. 247-257; ISBN 3-549-06645-7.
  • Ulrike Eichhorn: Wahre Geschichten um Berliner Schlösser; Tauchaer Verlag: Taucha 2012; S. 60-69; ISBN 978-3-89772-205-7.