Pallas (syn Likaona)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pallas (Πάλλας) – jeden z pięćdziesięciu synów Likaona, zabity przez Zeusa za podanie mu do zjedzenia ciała dziecka podczas posiłku[1]. Eponim arkadyjskiego miasta Pallantion[2].

Odegrał też pewną rolę w opowiadaniu o początkach Rzymu. Niekiedy uważano go za dziadka Ewandra. Dionizjusz z Halikarnasu twierdzi, że miał on córkę Chryse, którą dał za żonę Dardanosowi, założycielowi dynastii królów trojańskich. Pallas przekazał też swojemu zięciowi posążki różnych bóstw arkadyjskich, a wśród nich palladion, które miało odegrać tak ważną rolę w micie trojańskim. Ewander założył osiedle na Palatynie jeszcze przed prybyciem do Italii Eneasza. W ten sposób mitografowie ustalili pierwsze związki łączące Rzym z Troją, wcześniejsze od wędrówki Eneasza i założenia przez niego miasta[a][2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. O Pallasie wspominają Dionizjusz z Halikarnasu w Dawnych dziejach rzymskich 168 i n.; Apollodoros w Bibliotece III 8, 1 i n.; Pauzaniasz w Wędrówkach po Helladzie VIII 3, 1; 44, 5; Serwiusz w komentarzu do Eneidy Wergiliusza VIII 51; 54

Przypisy

  1. Grimal 1987 ↓, s. 212.
  2. 2,0 2,1 Grimal 1987 ↓, s. 273.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]