Parafia św. Jadwigi w Mokobodach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Parafia Świętej Jadwigi
kościół parafialny
kościół parafialny
Siedziba Mokobody
Adres Plac Chreptowicza 6
08-124 Mokobody
Data powołania 1458
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja siedlecka
Dekanat Suchożebry
Kościół Kościół św. Jadwigi w Mokobodach
Filie kaplice dojazdowe: Budzieszyn, Księżopole-Jałmużny, Osiny Dolne, Świniary

Diecezjalny Dom Rekolekcyjny w Osinach Dolnych

Proboszcz ks. Stanisław Szymuś
Wezwanie Świętej Jadwigi
Wspomnienie liturgiczne Narodzenia NMP, Przemienienia Pańskiego, św. Jadwigi.
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Parafia Świętej Jadwigi w Mokobodachparafia rzymskokatolicka w Mokobodach.

Po roku 1458 wieś została włączona do nowo erygowanej parafii pw. Najświętszej Panny Marii w odległym o 2 km Budzieszynie. Dopiero w roku 1513 Chreptowicz wraz ze starostą Kobrzyńskim wybudowali w Mokobodach kościół drewniany pw. św. Jadwigi. Jednocześnie utworzona została parafia, do której należało kilkanaście okolicznych wsi. W roku 1646 nastąpiło przyłączenie parafii budzieszyńskiej do mokobodzkiej dekretem biskupa łuckiego Andrzeja Gembickiego. W parafii zachowały się księgi metrykalne od 1651 r.

Kościół przetrwał do 1766 roku, w którym Aleksander Ossoliński herbu Topór, starosta drohicki, miecznik wielki litewski na miejscu mocno zniszczonego, ufundował nowy kościół. Był to także kościół drewniany, zbudowany na fundamentach murowanych. Kościół miał pięć ołtarzy i chór z organami. Obok kościoła usytuowano dzwonnicę z trzema dużymi dzwonami oraz szpital dla chorych i ubogich utrzymujących się z jałmużny. Pomyślny rozwój parafii przerwał pożar kościoła w 1792 r.

Budowę obecnego murowanego, neoklasycystycznego kościoła parafialnego rozpoczął ks. Żebrowski w 1792 r., a fundatorem był Jan Onufry Ossoliński. Projekt architektoniczny autorstwa Jakuba Kubickiego jest czterokrotnie pomniejszonym projektem tegoż autora wyróżnionego w ogłoszonym przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego konkursie architektonicznym na świątynię – votum za Konstytucję 3 maja. Budowę, ze względu na śmierć fundatora, ukończono w roku 1819. Kościół został konsekrowany przez Bpa Marcelego Gutkowskiego w 1837 r.

Kościół przetrwał pierwszą i drugą wojnę światowa bez większych zniszczeń. W latach 1964-1966 artysta malarz Tadeusz Drapiewski wykonał na ścianach polichromie o tematyce maryjnej. W roku 1979 wymieniono drewnianą podłogę na posadzkę z marmuru[1].

Do parafii należą kaplice dojazdowe w Budzieszynie, Jałmużnach, Osinach Dolnych i Świniarach[2].

Przypisy