Parki (obraz Goi)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parki
Parki
Autor Francisco Goya
Rok wykonania 18191823
Technika wykonania olejne malowidło ścienne przeniesione na płótno
Rozmiar 123 × 266 cm
Muzeum Prado

Parki lub Atropos (hiszp. Las Parcas lub Atrópos) - obraz hiszpańskiego malarza Francisco Goi[1][2].

Okoliczności powstania[edytuj | edytuj kod]

To dzieło należy do cyklu 14 czarnych obrazów – malowideł wykonanych przez Goyę na ścianach jego domu Quinta del Sordo w latach 1819-23. Zostały one sfotografowane przez Jeana Laurenta, a następnie przeniesione na płótna w latach 1874-78 przez malarza Salvadora Martíneza Cubellsa. Obecnie znajdują się w zbiorach Muzeum Prado. Goya wykonał ten szczególny cykl obrazów na kilka lat przed śmiercią. Wyrażają one jego lęk przed starością i samotnością, są również satyrą rodzaju ludzkiego i państwa hiszpańskiego[1].

Analiza[edytuj | edytuj kod]

Obraz nawiązuje do mitu o Parkach, boginiach przeznaczenia w mitologii rzymskiej. Przewodzi im wyposażona w nożyce Atropos, która przecina nić ludzkiego życia. Atrybutem Kloto jest kołowrotek, na którym przędzie nici. Na obrazie Goi Kloto trzyma lalkę, zabawkę przypominającą niemowlaka, prawdopodobnie alegorię życia. Prząśniczka Lachesis u Goi spogląda przez lupę lub w lusterko i symbolizuje czas, gdyż to ona mierzyła długość nici ludzkiego życia. Obok trzech zawieszonych w powietrzu Parek znajduje się postać z rękami skrzyżowanymi na plecach (być może związanymi), która może symbolizować człowieka. Parki decydują o jego losie, a zniewolony człowiek nie może im przeszkodzić.

Tak jak w przypadku innych czarnych malowideł paleta barw jest bardzo ograniczona, dominuje czerń i ochra. Te barwy wzmacniają atmosferę fantazji i nierealnego świata (co odpowiada mitom). To dzieło, podobnie jak cała seria, zawiera elementy właściwe dla XX-wiecznego ekspresjonizmu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kazimierz Zawanowski: Francisco Goya y Lucientes. Warszawa: Arkady (W Kręgu Sztuki), 1975, s. 12.
  2. Alfonso Pérez Sánchez: Goya. Warszawa: Składnica Księgarska, 2009, s. 134-135. ISBN 978-83-60334-71-3.