Pełnomocnik (wzorzec projektowy)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Patrz: Zalecenia edycyjne dla wzorców projektowych. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Pełnomocnik (ang. Proxy) jest to jeden ze strukturalnych wzorców projektowych (obiektowy), którego celem jest utworzenie obiektu zastępującego inny obiekt. Stosowany jest w celu kontrolowanego tworzenia na żądanie kosztownych obiektów oraz kontroli dostępu do nich.
Spis treści |
Rodzaje i zastosowanie [edytuj]
Istnieją cztery rodzaje tego wzorca, które jednocześnie definiują sytuacje, w których może zostać użyty[1]:
- wirtualny – przechowuje obiekty, których utworzenie jest kosztowne; tworzy je na żądanie
- ochraniający – kontroluje dostęp do obiektu sprawdzając, czy obiekt wywołujący ma odpowiednie prawa do obiektu wywoływanego
- zdalny – czasami nazywany ambasadorem; reprezentuje obiekty znajdujące się w innej przestrzeni adresowej
- sprytne odwołanie – czasami nazywany sprytnym wskaźnikiem; pozwala na wykonanie dodatkowych akcji podczas dostępu do obiektu, takich jak: zliczanie referencji do obiektu czy ładowanie obiektu do pamięci
Bibliografia [edytuj]
- Inżynieria oprogramowania: Wzorce projektowe – wydanie II, WNT 2008, ISBN: 78-83-204-3472-9, str. 221–234
Przypisy
Zobacz też [edytuj]
|
||||||||||||||
