Adapter (wzorzec projektowy)
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić/wykonać działania: Patrz: Zalecenia edycyjne dla wzorców projektowych. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Adapter (inne nazwy: Opakowanie, en. Wrapper) – jeden ze strukturalnych wzorców projektowych (zarówno klasowy jak i obiektowy), którego celem jest umożliwienie współpracy dwóm klasom o niekompatybilnych interfejsach. Adapter przekształca interfejs jednej z klas na interfejs drugiej klasy[1]. Innym zadaniem omawianego wzorca jest opakowanie istniejącego interfejsu w nowy[2].
Spis treści |
[edytuj] Zastosowanie
Wzorzec adaptera stosowany jest najczęściej w przypadku, gdy wykorzystanie istniejącej klasy jest niemożliwe ze względu na jej niekompatybilny interfejs. Drugim powodem użycia może być chęć stworzenia klasy, która będzie współpracowała z klasami o nieokreślonych interfejsach[3].
[edytuj] Struktura
Struktura i sposób wykorzystania adapteru klasowego różni się nieznacznie od struktury i sposobu wykorzystania adapteru obiektowego. W celu stworzenia adaptera klasowego wykorzystywane jest wielokrotne dziedziczenie. Klasa adaptera dziedziczy prywatnie interfejs klasy adaptowanej oraz publicznie interfejs klienta[1]. W przypadku tego adaptera wywołanie funkcji jest przekierowywane przez jego interfejs do interfejsu obiektu adaptowanego[4].
W przypadku adaptera obiektowego jest inaczej. Klasa adaptera dziedziczy interfejs klienta oraz zawiera w sobie klasę adaptowaną. Rozwiązanie takie umożliwia oddzielenie klasy klienta od klasy adaptowanej[1]. Komplikuje to proces przekazywania żądania: klient wysyła żądanie do adaptera wywołując jedną z jego metod. Następnie adapter konwertuje wywołanie na jedno bądź kilka wywołań i kieruje je do obiektu/obiektów adaptowanych. Te przekazują wyniki działania bezpośrednio do klienta[1][4].
[edytuj] Adapter dwukierunkowy
Zadaniem adaptera dwukierunkowego jest adaptowanie interfejsów klienta oraz adaptowanego. Dzięki takiemu rozwiązaniu każda z klas może pełnić zarówno funkcję klienta jak i adaptowanego. Ten typ adaptera można zaimplementować tylko za pomocą wielokrotnego dziedziczenia[4].
[edytuj] Konsekwencje stosowania
Konsekwencje stosowania wzorca są różne w zależności od tego z jakim typem mamy do czynienia. W przypadku typu klasowego możemy mówić o następujących konsekwencjach:
- brak możliwości adaptowania klasy wraz z jej podklasami
- możliwość przeładowania metod obiektu adaptowanego
Do konsekwencji stosowania adaptera obiektowego należą:
- możliwość adaptacji klasy wraz z jej podklasami (związane jest to z wykorzystaniem składania obiektów)
- możliwość dodawania nowej funkcjonalności
- brak możliwości przeładowania metod obiektu adaptowanego
W obu przypadkach należy liczyć się z narzutem na wydajność - tym większym, im większa jest niekompatybilność interfejsów.
[edytuj] Przykłady
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson, John Vlissides: Inżynieria oprogramowania: Wzorce projektowe (Wyd. II). Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 2008, ss. 157-170. ISBN 978-83-204-3472-9.
- ↑ Opis wzorca na stronie SourceMaking (ang.). [dostęp 2009-03-06].
- ↑ Opis wzorca na stronie NetObjectives (ang.). [dostęp 2009-03-07].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Sneha Prashant: Informacje na temat wzorca dwukierunkowego (ang.). 2008-08-28. [dostęp 2009-03-06].
[edytuj] Bibliografia
- Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson, John Vlissides: Inżynieria oprogramowania: Wzorce projektowe (Wyd. II). Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 2008, ss. 157-170. ISBN 978-83-204-3472-9.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||
