Penuel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Penuel – miejsce w Zajordaniu, na północ od rzeki Jabbok, w pobliżu Sukkot. Jakub miał tutaj zmagać się z tajemniczą postacią i otrzymać imię Izrael (Rdz 32,25-32). Później powstało tu miasto. Według Biblii Gedeon, podczas pościgu za Midianitami, nie otrzymał tu pomocy i wracając wymordował mieszkańców miasta, a lokalną warownię zrównał z ziemią (Sdz 8,4-17)[1]. Później Penuel stał się, z inicjatywy króla Jeroboama I, drugą po Sychem stolicą północnego królestwa Izraela (1 Krl 12,25)[2].

Przypisy

  1. Penuel. W: Easton's Bible Dictionary [on-line]. eastonsbibledictionary.com. [dostęp 2010-05-08].
  2. Alfred Tschirschnitz: Dzieje ludów biblijnych. Wyd. I. Warszawa: M. Sadren i S-ka, 1994, s. 245. ISBN 83-86340-00-3.