Perforacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy techniki. Zobacz też: perforacja (medycyna).
Taśma filmowa
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło perforacja w Wikisłowniku
Płytki perforowane służące jako złącza budowlane

Perforacja − otwory wykonane w jakimś materiale, spełniające różne funkcje, np. ułatwienie przesuwania, odrywania, wpinania w segregator, mocowania itp.

W fotografii i filmie[edytuj | edytuj kod]

Perforacja najczęściej używana jest w fotografii i filmie do przesuwu błon światłoczułych, poligrafii do mocowania płyt offsetowych itp.

Taśma komputerowa

W informatyce[edytuj | edytuj kod]

Początki informatyki i pierwsze komputery używały także perforacji do programowania procesów obliczeniowych. Takie karty lub taśmy były perforowane równomiernymi otworami w miejscach kodowania danej karty, co spełniało zadanie zapisu danych cyfrowych (np. brak otworu - logiczne zero, otwór - logiczna jedynka), czyli w efekcie programowanie takiego komputera. Komputer odczytywał taką kartę mechanicznie (lub optycznie), odnajdując miejsca zakryte bądź przedziurawione. Odczytane dane uruchamiały w systemie proces obliczeniowy.

W medycynie[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Perforacja (medycyna).

Otwór w narządzie wewnętrznym np. żołądku, jelicie a także w zębie.

Inne zastosowania perforacji[edytuj | edytuj kod]

Perforacja jest również używana jako metoda ułatwiająca rozdzielanie większego arkusza papieru, na z góry określone, mniejsze fragmenty. Dawniej rozwiązanie tego typu było stosowane przy drukarkach igłowych, które drukowały na taśmie papierowej - poszczególne kartki papieru oddzielało się poprzez oddzieranie wzdłuż umieszczonych wcześniej perforacji.

Obecnie perforację stosuje się również do znaczków pocztowych - tak aby ułatwić ich oddzieranie z całości arkusza. Technika perforacji jest stosowana przez prawie 150 lat, bowiem pierwszy polski znaczek pocztowy miał już perforowane brzegi.