Poligrafia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Poligrafia jest dziedziną techniki zajmującą się procesami wytwarzania druków. Na przestrzeni wieków zachodziły w niej zmiany, aż osiągnęła ona dzisiejszy etap przemysłowy, którego rozwój zachodzi w jeszcze szybszym tempie. Przemysł poligraficzny jest szczególną dziedziną produkcyjną – obejmuje on opracowywanie wzorców (form drukowych) oryginałów tekstowych i rysunkowych, i drukowanie za ich pomocą kopii, w większości na potrzeby masowego odbiorcy. Jak każdą dziedzinę produkcyjną, tak i poligrafię można określić poprzez wykorzystywane technologie, charakterystykę wyrobów i powiązania z innymi dziedzinami gospodarki.

Produkcja poligraficzna[edytuj | edytuj kod]

Rozwój technik poligraficznych sprawia, że koniecznym staje się uściślenie terminologii poligraficznej. Na podstawie normy ISO 12637 produkcję poligraficzną można podzielić na etapy:

  • Prepress
    • technologia analogowa
      • przygotowanie: projektowanie, przygotowanie i obróbka obrazu, reprodukcja obrazu, wykonanie proofu
      • montaż obrazu: impozycja i wykonanie proofu
      • wykonanie formy drukowej: mechaniczne, fotochemiczne, elektroniczne grawerowanie
    • technologia cyfrowa
      • przygotowanie: projektowanie, przygotowanie i obróbka obrazu, reprodukcja obrazu, wykonanie proofu
      • montaż obrazu: impozycja i wykonanie proofu
      • wykonanie formy drukowej: elektroniczne grawerowanie, CtF, od komputera do podłoża, CtP, od komputera do elektronicznego nośnika obrazu

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miesięcznik Poligrafika 6/2006, ISSN 0373-9864, Terminologia poligraficzna według normy ISO 12637-1 autorzy: Danuta Tyrowicz, Konrad Blachowski