Poligrafia
Poligrafia jest dziedziną techniki zajmującą się procesami wytwarzania druków. Na przestrzeni wieków zachodziły w niej zmiany, aż osiągnęła ona dzisiejszy etap przemysłowy, którego rozwój zachodzi w jeszcze szybszym tempie. Przemysł poligraficzny jest szczególną dziedziną produkcyjną – obejmuje on opracowywanie wzorców (form drukowych) oryginałów tekstowych i rysunkowych, i drukowanie za ich pomocą kopii, w większości na potrzeby masowego odbiorcy. Jak każdą dziedzinę produkcyjną, tak i poligrafię można określić poprzez wykorzystywane technologie, charakterystykę wyrobów i powiązania z innymi dziedzinami gospodarki.
Produkcja poligraficzna [edytuj]
Rozwój technik poligraficznych sprawia, że koniecznym staje się uściślenie terminologii poligraficznej. Na podstawie normy ISO 12637 produkcję poligraficzną można podzielić na etapy:
- prepress
- technologia analogowa
- przygotowanie: projektowanie, przygotowanie i obróbka obrazu, reprodukcja obrazu, wykonanie proofu
- montaż obrazu: impozycja i wykonanie proofu
- wykonanie formy drukowej: mechaniczne, fotochemiczne, elektroniczne grawerowanie
- technologia cyfrowa
- technologia analogowa
- Press (drukowanie)
- bezfarbowe
- fotochemiczne: halogenkami srebra, diazoniowe
- termochemiczne: bezpośrednie termiczne
- elektrochemiczne: wyładowaniami iskrowymi
- bezformowe
- ink-jet: ciągły, kropla na żądanie
- termotransferowe: z nośnikiem woskowym, termosublimacyjne
- elektrostatyczne (zob. druk cyfrowy): elektrograficzne, elektrofotograficzne, strumieniem elektronów, magnetograficzne
- z formą
- wypukłe: fleksograficzne, typograficzne, typooffsetowe
- płaskie: litograficzne, offsetowe
- wklęsłe: rotograwiurowe, wklęsłolinijne, tamponowe
- farboprzenikalne: sitodrukowe, risograficzne
- bezfarbowe
- postpress
- obróbka introligatorska
- uszlachetnianie druku
- spedycja
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Miesięcznik Poligrafika 6/2006, ISSN 0373-9864, Terminologia poligraficzna według normy ISO 12637-1 autorzy: Danuta Tyrowicz, Konrad Blachowski
