Philippe Aigrain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philippe Aigrain

Philippe Aigrain (ur. 1949) - francuski informatyk i badacz. Był odpowiedzialny za programy ESPRIT oraz IST prowadzone przez Komisję Europejską.

Aigrain jest jednym z dyrektorów Software Freedom Law Center (Centrum Prawne Wolności Oprogramowania) wraz z Ebenem Moglenem i Lawrancem Lessigiem, zasiada również w radzie Nexa Center for Internet & Society obok Charles'a Nessona i Yochai Benklera. Philippe Aigrain jest jednym z założycieli grupy La Quadrature du Net.

Wielokrotnie zabierał głos przeciwko patentom na oprogramowanie. Philippe Aigrain jest również zaangażowany w debatę o ustawie DADVSI (ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym) we Francji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W roku 1980 uzyskał doktorat na VII Uniwersytecie Paryskim im. Denisa Diderot, oraz w 1991 roku wsparcie bezpośrednich badań. Od 1986 do 1996 kierował na Institut de Recherche en Informatique de Toulouse zespołem badawczym zajmującym się indeksowaniem multimediów.

W latach 1996-2003 był odpowiedzialny w Komisji Europejskiej za politykę wspierania wolnego oprogramowania.

Od 2003 roku prowadzi spółkę Sopinspace ("Society for Public Information Spaces"), rozwijającą wolne oprogramowanie i usługi zbudowane na nim na polu systemów informacyjnych.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

W książce "Cause commune, l'information entre bien commun et propriété" tłumaczy jak ekonomiczna, społeczna i kulturalna mniejszość reprezentowana przez duże grupy próbuje usuwać informacyjne dobra wspólne. Przedstawiciele świata polityki często mylnie utożsamiają swoje interesy z interesami tej mniejszościowej grupy. Celem propozycji reform prawa własności intelektualnej powinna być próba osiągnięcia nowego wyważenia pomiędzy dobrem publicznym a własnością.

W książce "Dzielenie się: Kultura i gospodarka epoki internetu" ("Sharing: Culture and the Economy in the Internet Age") buduje koncepcję gromadzenia i podziału środków finansowych na rzecz twórców jako "twórczego udziału" (ang. creative contribution) na który składa się całe społeczeństwo.

W eseju "For a coalition of the commons" zaprezentował pomysł europejskiej koalicji zwolenników informacji jako dobra wspólnego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]