Pirometr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pirometr - przyrząd pomiarowy służący do bezdotykowego pomiaru temperatury. Działa w oparciu o analizę promieniowania cieplnego emitowanego przez badane ciała.

Wszystkie ciała o temperaturze wyższej od temperatury zera bezwzględnego emitują promieniowanie cieplne o podobnej charakterystyce zwanej promieniowaniem ciała doskonale czarnego.

Proste pirometry mierzą ilość energii emitowanej poprzez pomiar temperatury elementu, na który pada promieniowanie. Do pomiaru temperatur powyżej 600 °C używane są pirometry optyczne, w których jasność świecenia badanego obiektu jest porównywana z jasnością obiektu wzorcowego (np. żarnika).

W pirometrach najwyższej klasy mierzących w zakresie niskich temperatur stosuje się optykę zwierciadlaną, analogiczną do stosowanej w aparatach fotograficznych - tzw. lustrzankach. W pirometrach, w których zastosowano optykę zwierciadlaną, nakierowanie pirometru na pole pomiarowe odbywa się w taki sam sposób, jak w tradycyjnych aparatach fotograficznych - operator przez okienko widzi obiekt. W niektórych rozwiązaniach na czas pomiaru włącza się wskaźnik laserowy. Problem z właściwym ustawieniem pirometru nie występuje w pirometrach światłowodowych, w których promieniowanie wnika do światłowodu przy powierzchni promieniującej[1].

W pirometrach stosuje się dwie grupy detektorów: termiczne i fotoelektryczne [2].

Pirometr używany jest między innymi przez straż pożarną do mierzenia temperatury w sytuacji braku możliwości podejścia do źródła ciepła.

Przypisy

  1. Smolarz A. i inni: Pirometr światłowodowy. Czujniki Optoelektroniczne i Elektroniczna VI Konferencja Naukowa COE 2000, Warszawa 2000.
  2. Bielecki Z., Rogalski A.: Detekcja sygnałów optycznych, WNT, Warszawa 2001,ISBN 83-204-2654-5.