Pismo phags-pa
Pismo phags-pa (mong.: дөрвөлжин үсэг dörvöljin üseg, dosłownie: "kwadratowe pismo"; tyb.: ཧོར་ཡིག་གསར་པ་ , Wylie: hor yig gsar pa "nowe pismo mongolskie"; chin.: 蒙古新字, pinyin: měnggǔ xīnzì, również w znaczeniu "nowe pismo mongolskie") – alfabet sylabiczny, opracowany przez tybetańskiego lamę Blo-gros rGyal-mtshan, zwanego Pagpa, dla cesarza Kubilaj-chana jako system pisma dla wszystkich języków używanych w cesarstwie chińskim w okresie panowania dynastii Yuan[1]. Pismo to wyszło z użycia w okresie Ming, lecz nadal używano go do fonetycznego zapisu podczas nauki języka chińskiego. Pismo to jest ważne z tego względu, że zabytki piśmiennictwa w tym alfabecie stanowią znaczące źródło danych na temat ewolucji języka chińskiego oraz innych języków azjatyckich. Pismo to zostało pomyślane jako pismo mongolskie, lecz w rzeczywistości większość zachowanych tekstów w tym alfabecie zostało napisanych w języku chińskim[2].
Charakterystyka [edytuj]
Phags-pa wywodzi się z pisma tybetańskiego, lecz w odróżnieniu od niego zapisywane je pionowo, zgodnie z przyzwyczajeniami mongolskimi i chińskimi.
Przypisy
- ↑ Phags-pa script (ang.). omniglot.com. [dostęp 2010-12-12].
- ↑ Phags-pa Script : Overview (ang.). babelstone.co.uk. [dostęp 2010-12-12].
