Piwnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wikimedia Commons

Piwnica – najniższa, całkowicie lub częściowo podziemna kondygnacja budynku. Jej funkcja zależy od typu budynku. Nazwa pochodzi od piwa, które w warunkach piwnicznych było przechowywane - było zimne i nie psuło się zbyt szybko.

Współcześnie w wielorodzinnych budynkach mieszkalnych w piwnicy znajdują się komórki, w których lokatorzy przechowują mniej potrzebne na co dzień przedmioty, czasem przetwory spożywcze własnego wyrobu. Dawniej częściej wykorzystywana była do przechowywania żywności, ponieważ była pomieszczeniem nieogrzewanym, zatem o stabilnej, stosunkowo niskiej temperaturze. W głębokich piwnicach pod dworami można było nawet do lata przechowywać lód, który stopniowo topniejąc dodatkowo obniżał temperaturę. Warunki temperaturowe panujące w piwnicy wykorzystywane były również do przechowywania win.

Czasem, szczególnie dawniej, w piwnicy zlokalizowane były również mieszkania (suterena). Obecnie sutereny wykorzystywane są czasem jako sklepy.

W zamkach, poza magazynem żywności, znajdowały się lochy.

Niektóre winiarnie, kawiarnie czy restauracje lokalizowane są w sklepionych, podziemnych pomieszczeniach stylizowanych na zamkowe lochy (np. Jama Michalika).