Pożar buszu na Tasmanii (1967)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pożar buszu na Tasmanii w 1967 tzw. Czarny wtorek
Państwo  Australia
Miejsce Tasmania Tasmania
Rodzaj katastrofy Pożar
Data 7 lutego 1967
Ofiary śmiertelne 62 osoby
Ranni 900 osób
Położenie na mapie Tasmanii
Mapa lokalizacyjna Tasmanii
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Australii
Mapa lokalizacyjna Australii
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 42°00′S 147°00′E/-42,000000 147,000000Na mapach: 42°00′S 147°00′E/-42,000000 147,000000

Pożar buszu na Tasmanii w 1967klęska żywiołowa, która miała miejsce 7 lutego 1967, określana mianem "czarnego wtorku". Jeden z największych pożarów, jakie kiedykolwiek nawiedziły Tasmanię. W wyniku pożaru zginęły 62 osoby, 900 zostało rannych, a ponad 7 tysięcy ludzi straciło dach nad głową[1][2].

Pożar[edytuj | edytuj kod]

Łącznie 125 oddzielnych frontów pożarów spaliło 2642,7 km² (264270 ha)[1] ziemi w południowej Tasmanii w ciągu pięciu godzin. Pożar rozprzestrzenił się od Hamilton i Bothwell aż po kanał D'Entrecasteaux. W wyniku pożaru zniszczeniu uległy lasy, gospodarstwa rolne, infrastruktura, posiadłości w okolicy Mount Wellington i wiele małych miejscowości wzdłuż rzeki Derwent oraz na wschód od Hobart.

Ofiary i zniszczenia[edytuj | edytuj kod]

W tym jednym z najtragiczniejszych pożarów buszu w Australii w sumie zginęły 62 osoby w ciągu zaledwie jednego dnia, z tego aż 52 osoby zginęły na obszarze Hobart. Zniszczenia obejmowały 1 293 domów i ponad 1 700 innych zabudowań. Zniszczeniu uległo również 80 mostów, 4 800 odcinków linii energetycznych, 1500 pojazdów. Szacuje się, że co najmniej 62 000 sztuk zwierząt gospodarskich zdechło w trakcie pożaru. Łącznie straty sięgnęły 45 mln dolarów australijskich[3].

Warunki pogodowe[edytuj | edytuj kod]

Styczeń 1967 na Tasmanii był stosunkowo chłodny i nadzwyczaj suchy (w listopadzie 1966 rozpoczął się najbardziej suchy ośmiomiesięczny okres w historii Australii od 1885), natomiast już na początku lutego zaczęła napływać nad Tasmanię masa bardzo ciepłego powietrza. Susza i silne wiatry przyczyniły się do wybuchu i rozprzestrzeniania się wielkiego pożaru buszu. Raport na temat pożaru stwierdził, że jedynie 22 z 110 pożarów powstały przypadkowo (reszta zapewne powstała w wyniku podpaleń i wypalania trawy).

Warunki pogodowe 7 lutego 1967:

  • niezwykle wysoka temperatura, dochodząca do 39 °C
  • niska wilgotność powietrza
  • silny wiatry z północnego zachodu

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Australian Government. Culture and Recreation Portal: Natural disasters in Australia (ang.). [dostęp 8 lutego 2009].
  2. Nic Price. Four decades after Black Tuesday, top firefighter warns ... Repeat of fire horror feared. „The Examiner”, 7 lutego 2007 (ang.). [dostęp 7 lutego 2009]. 
  3. The high cost of natural disasters in Australia (ang.). [dostęp 7 lutego 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]