Podmiot opodatkowania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Podmiot opodatkowania – element konstrukcyjny podatku, każda osoba, na którą normy prawa podatkowego nakładają określone normą obowiązki.

Podmioty opodatkowania dzielą się na:

  • Czynne - przede wszystkim państwo, które wykorzystuje swoje atrybuty i posługuje się przymusem administracyjnym przy ściąganiu podatków. Podmiotem czynnym może być także samorząd terytorialny.
  • Bierne - osoby prawne i fizyczne zobowiązane do zapłacenia podatku.
  • Pomocnicze - płatnik, będący pośrednikiem pomiędzy biernym i czynnym podmiotem opodatkowania. W jego roli może występować np. pracodawca, który na mocy przepisów jest zobowiązany do odprowadzania zaliczek z tytułu podatku dochodowego (płac) oraz ZUS z tytułu wypłacania emerytur i rent. Płatnik ma obowiązek przedstawienia podatnikowi bieżących i rocznych informacji o dokonanych na rzecz władz publicznych zaliczek, tak aby umożliwić podatnikowi obliczenie ostatecznego zobowiązania podatkowego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]