Point to Point Protocol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Point to Point Protocol (PPP)protokół komunikacyjny warstwy łącza danych używany przy bezpośrednich połączeniach pomiędzy dwoma węzłami sieci. PPP może być również skonfigurowany na interfejsie szeregowym asynchronicznym i synchronicznym. Służy również do prostego zestawiania tuneli. PPP jest stosowany w technologii WAN. Z protokołem tym wiąże się uwierzytelnianie PAP lub CHAP. Preferowany jest CHAP, ponieważ w przeciwieństwie do PAP jest uznawany za bezpieczniejszy (używa MD5).

Zazwyczaj występuje w dwóch odmianach: PPPoE oraz PPPoA w zależności od zastosowanego kapsułkowania.

PPP tworzy dwie podwarstwy w warstwie łącza danych w modelu OSI: Link Control Protocol i Network Control Protocol. Do pierwszej podwarstwy można zaliczyć np. autoryzację, a druga odpowiada za komunikację z warstwą sieciową.

Rozszerzona detekcja błędów[edytuj | edytuj kod]

PPP wykorzystuje pola Frame Check Sequence (FCS) aby wykryć błędy powstałe w ramkach podczas transmisji. Gdy liczba nieprawidłowych przekazów nadmiernie wzrośnie, łącze może ulec zerwaniu.

Dodatkowe opcje PPP[edytuj | edytuj kod]

Protokół kontroli połączenia (ang. link control protocol - LCP) jest integralną częścią PPP zdefiniowaną w RFC i zawiera wykrywanie zapętlonych połączeń. Opiera się to na wykorzystywaniu liczby magicznej (ang. magic number). Każdy z uczestników komunikacji wysyła komunikaty LCP zawierające różniące się liczby. Jeżeli pojawi się połączenie zapętlone, to odbiornik dostanie wysłaną przez siebie wartość. W ten sposób może to wykryć. Częścią specyfikacji PPP jest również protokół Internet Protocol Control Protocol (IPCP), który pozwala na automatyczne określenie adresów IP lokalnego komputera oraz zdalnej maszyny. Dodatkowo często wykorzystuje się DHCP do przekazywania takich informacji jak adres IP serwera DNS.

Format ramek PPP[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Ilość bajtów Opis
Flaga 1 oznacza początek lub koniec ramki
Adres 1 adres rozgłoszeniowy
Kontrola 1 bajt kontrolny
Protokół 2 określa protokół w polu danych
Dane zmienna (od 0) zawiera datagram
FCS 2 (rzadziej 4) suma kontrolna, kontrola błędów

RFC[edytuj | edytuj kod]

Protokół PPP został opisany przez IETF w specyfikacji RFC 1661.

RFC 1994 opisuje protokół Challenge Handshake Authentication Protocol (CHAP) wykorzystywany w połączeniach dodzwanianych przez dostawców Internetu.

RFC 2516 definiuje PPPoE, czyli wersję PPP, gdzie połączenie między modemem DSL lub ADSL i komputerem jest realizowane poprzez Ethernet.

Implementacje PPP[edytuj | edytuj kod]

W Linuksie i innych Uniksach obsługa protokołu PPP jest możliwa dzięki demonowi pppd.