Równina Łęczyńsko-Włodawska
| Równina Łęczyńsko-Włodawska | |
| Megaregion | Niż Wschodnioeuropejski |
| Prowincja | Niż Wschodniobałtycko-Białoruski |
| Podprowincja | Polesie |
| Makroregion | Polesie Zachodnie |
| Mezoregion | Równina Łęczyńsko-Włodawska |
| Zajmowane jednostki administracyjne |
Polska: - woj. lubelskie |
Równina Łęczyńsko-Włodawska (Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie) jest częścią Polesia Zachodniego. Stanowi największy w Polsce zespół łąkowy. Ta kraina jezior, bagien i lasów charakteryzowała się przyrodą zachowaną w niezmienionym stanie do lat 1970-tych, kiedy podjęto próby melioracji i osuszania znacznej części terenów. Jeziora pochodzenia krasowego zajmują ponad 27 km2 powierzchni.
Na Pojezierzu znajduje się utworzony w 1990 roku Poleski Park Narodowy.
Nad niektórymi z jezior istnieją dobre warunki do wypoczynku. Najbardziej znanym miejscem na Pojezierzu jest jezioro Białe Włodawskie, nad którym leży miejscowość wypoczynkowa Okuninka.
| Wybrane jeziora pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego | ||
|---|---|---|
| nazwa | powierzchnia | głębokość max. |
| Jezioro Białe Włodawskie | 106,4 ha | 33,6m m |
| Jezioro Bialskie | 31,7 ha | 18,2m |
| Łukcze | 56,5 ha | 8,9 m |
| Jezioro Zagłębocze | 59 ha | 23,3 m |
Informacje o stanie czystości jezior
|
|||||