Polieny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Polienyorganiczne związki chemiczne, węglowodory, w których występuje więcej niż jedno podwójne wiązanie węgiel-węgiel. Pierścieniowe odpowiedniki polienów to cyklopolieny.

Polieny dzieli się na:

  • dieny – w których występują dwa wiązania podwójne C=C rozdzielone co najmniej jednym wiązaniem pojedynczym C-C
  • trieny, tetraeny itd. – w których występują odpowiednio trzy, cztery itd. wiązania podwójne C=C, przy czym wszystkie one są zawsze rozdzielone co najmniej jednym wiązaniem C-C
  • alleny – w których występują co najmniej dwa skumulowane (występujące bezpośrednio koło siebie) wiązania C=C (układ C=C=C)

Do polienów nie zalicza się węglowodorów aromatycznych (pomimo że formalnie zawierają wiązania podwójne)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Olefins (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: Olefins (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.O04281