Post-polio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Następstwa nagminnego porażenia dziecięcego
Poliomyelitis acuta
ICD-10 B91

Zespół Post-Polio – zespół poporażenny pojawiający się w kilkadziesiąt lat po ostrym zapaleniu rogów przednich rdzenia, choroba Heinego-Medina.

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Istnieje kilka hipotez:

  • Być może stres metaboliczny w trakcie ostrego stanu zapalnego komórek rogów przednich może przyczynić sie w późniejszym etapie do ich dalszego zaniku. Czynnikiem wyzwalającym mógłby być teoretycznie stan przeciążenia jednostek ruchowych nadmiernym wysiłkiem mięśni dotychczas wydolnych, nakładający się na postępujący z wiekiem proces starzenia się włókien.[1]
  • teoria autoimmunologiczna - poparciem tej tezy może być obecność nacieków zapalnych w obrębie mięśni jak i rdzenia.[1]
  • Bierze się również pod uwagę reaktywację pierwotnego zakażenia z pozostającego w utajeniu wirusa polio.[2]

Cechą charakterystyczną zespołu jest zajęcie nowym procesem zarówno mięśni objętych porażeniem w okresie ostrej choroby, jak i mięśni, które do tej pory wydawały się być nieuszkodzone. Pojedyncze doniesienia sugerują również o autoimmunologicznym charakterze zespołu - w płynie mózgowo-rdzeniowym izolowano przeciwciała IgG skierowane przeciwko wirusowi polio.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

  • W 25-60% kilkadziesiąt lat po zachorowaniu pojawiają się ponownie objawy osłabienia mięśni w postaci wolno narastającego wiotkiego niedowładu mięśni z ich zanikiem i fascykulacjami (stąd właściwsza angielska nazwa: PPMA - postpolio progressive muscular atrophy).
  • PPS (postpolio syndrome) obejmuje swoją definicją szersze spektrum objawów. Oprócz nowego niedowładu mięśni obserwuje się uczucie zmęczenia, zaburzenia poznawcze, zaburzenia snu i odczuwania bólu. Zmęczenie jest opisywane u ok. 90% pacjentów po przebytym polio. Nasilone objawy prowadzą do zaburzeń funkcjonowania w życiu codziennym.

Kryteria rozpoznania[edytuj | edytuj kod]

Kryteria przyjęte przez większość badaczy opracował w 1972 r. Mulder i wsp. i obejmują one:

  • epizod przebytego poliomyelitis w wywiadzie,
  • obecność resztkowych objawów klinicznych potwierdzonych wywiadem, badaniem fizykalnym lub badaniem elektromiograficznym,
  • co najmniej 15-letnia stabilizacja objawów neurologicznych,
  • stopniowe lub rzadziej nagłe wystąpienie nowych objawów, tj. osłabienia, nużliwości oraz zaników mięśni lub ogólnej wydolności fizycznej,
  • wykluczenie innych schorzeń o podobnych objawach klinicznych.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Burk J. Agree J.C. "Characteristic and management of postpolio syndrome". JAMA 2000; 284:412-414
  2. Julien J. Lepare-Goffart I. Lina B et al. "Postpolio syndrome: poliovirus persistance is involved in the pathogenesis". WSP Neurol 1999; 246:472-476

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.