Pozew zbiorowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pozew zbiorowy – forma pozwu – w polskim prawie w postępowaniu cywilnym dla spraw, w których są dochodzone roszczenia jednego rodzaju, co najmniej 10 osób, oparte na tej samej lub takiej samej podstawie faktycznej. Inaczej postępowanie grupowe. Pozew zbiorowy został wprowadzony ustawą o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym w dnia 17 grudnia 2009 roku. Ustawa weszła w życie w terminie 6 miesięcy od jej ogłoszenia, tj. 19 lipca 2010 roku.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Pozew zbiorowy może być zastosowany w sprawach o roszczenie o ochronę konsumentów, z tytułu odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny oraz z tytułu czynów niedozwolonych.

Ustawa o pozwach zbiorowych wymaga, by roszczenia zostały ujednolicone co do zapłaty przez pozwanego takiej samej kwoty pieniężnej. Można to osiągnąć poprzez podział na co najmniej dwuosobowe podgrupy[1].

Ustawa nie znajduje zastosowania dla roszczeń o ochronę dóbr osobistych.

Główne założenia[edytuj | edytuj kod]

  • Pozew zbiorowy może być złożony w przypadku dochodzenia roszczeń jednego rodzaju
  • Pozew zbiorowy może być złożony przez grupę min. 10 osób
  • Wysokość roszczenia każdego członka grupy musi być ujednolicona
  • Ujednolicenie wysokości roszczeń może nastąpić w podgrupach, liczących co najmniej 2 osoby
  • Powództwo w postępowaniu grupowym wytacza reprezentant grupy (może nim być członek grupy lub powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów)
  • W postępowaniu grupowym obowiązuje zastępstwo powoda przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że powód jest adwokatem lub radcą prawnym
  • Wynagrodzenie pełnomocnika nie może przekraczać 20% kwoty zasądzonej na rzecz powoda

Koszty pozwu zbiorowego[edytuj | edytuj kod]

Złożenie pozwu zbiorowego może się wiązać z następującymi kosztami:

  • Opłata sądowa – do 2% wartości roszczeń
  • Wynagrodzenie pełnomocnika – do 20% wartości roszczeń
  • Kaucja na zabezpieczenie kosztów postępowania pozwanego – do 20% wartości roszczeń

Zalety pozwu zbiorowego[edytuj | edytuj kod]

  • znacznie niższa opłata sądowa – do 2% wartości roszczeń w porównaniu do 5% dla pozwu indywidualnego
  • możliwość rozłożenia kosztów postępowania na członków grupy

Wady pozwu zbiorowego[edytuj | edytuj kod]

  • brak możliwości ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych

Trudności w uruchomieniu postępowania grupowego[edytuj | edytuj kod]

Głównymi problemami w zastosowaniu pozwu zbiorowego są:

  • trudność w znalezieniu osób poszkodowanych o podobnych roszczeniach wobec tej samej instytucji lub organizacji
  • potencjalne koszty postępowania, mimo iż są niższe od standardowych kosztów pozwu zwykłego (indywidualnego)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]