Poziom lotu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Poziom lotu
Zasada ustalania poziomu lotu IFR i lotu VFR

Poziom lotu (ang. Flight level) - powierzchnia baryczna o określonym ciśnieniu oddzielona od innych takich powierzchni o określoną różnicę ciśnienia i odniesiona do specyficznej wartości ciśnienia zwanego ciśnieniem standardowym o wartości 1013,25 hPa (760 mm Hg).

Praktycznie poziom lotu określa się wydzielając korytarz powietrzny, czyli pas przestrzeni powietrznej o szerokości np. 10 km i wysokości 1000 stóp (około 300 m). Wysokość określaną jako poziom lotu podaje się powyżej wysokości bezwzględnej przejściowej, gdzie przy lotach według wskazań przyrządów IFR Warszawa wysokość bezwzględna przejściowa wynosi 6500 stóp, a transition level (poziom przejściowy) dla Warszawy to FL080, a lecąc z Warszawy do USA, wysokość przelotowa jest FL320 (9753 m)[1]

Wartość poziomu lotu to wysokość mierzona w setkach stóp, np. FL380 odpowiada wysokości 38000 stóp i ma zastosowanie tak do lotów według przyrządów IFR jak i do lotów z widocznością VFR.

Przypisy

  1. lotnictwo cywilne [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przelot nawigacyjny według przepisów VFR. W: Lech Szutowski, Jerzy Domicz: Podręcznik pilota samolotowego. Poznań: Avia-Test, 2008, s. 336, seria: Seria szkoleniowa Avia-Test. ISBN 978-83-902291-4-0.
  • Procedury w lotach według wskazań przyrządów. W: Lech Szutowski, Jerzy Domicz: Podręcznik pilota samolotowego. Poznań: Avia-Test, 2008, s. 122, 159, seria: Seria szkoleniowa Avia-Test. ISBN 978-83-902291-4-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Polish VACC [2]