Prawo o ruchu drogowym
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Prawo o ruchu drogowym – ustawa regulująca przepisy i zasady obowiązujące uczestników ruchu drogowego.
Spis treści |
Prawo o ruchu drogowym w Polsce [edytuj]
| Ustawa z 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym |
|
| Nazwa potoczna | kodeks drogowy, prawo o ruchu drogowym |
| Skrót nazwy | u.p.r.d. |
| Data wydania | 20 czerwca 1997 |
| Miejsce publikacji | |
| Tekst jednolity | Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 1137 |
| Data wejścia w życie | 1 stycznia 1998 1 stycznia 1999 1 lipca 1999 |
| Rodzaj aktu | ustawa |
| Przedmiot regulacji | zasady ruchu drogowego |
| Status | obowiązujący |
| Ostatnio zmieniony przez | Dz. U. z 2011 r. Nr 92, poz. 530 |
| Wejście w życie ostatniej zmiany | 21 maja 2011 |
| Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia! | |
Akty prawne [edytuj]
W Polsce do aktów prawnych tworzących prawo o ruchu drogowym zalicza się:
- Konwencję wiedeńską o ruchu drogowym, ratyfikowaną 24 lutego 1988 r.[1]
- Ustawę "Prawo o ruchu drogowym" z dnia 20 czerwca 1997 r. wraz ze wszystkimi jej nowelizacjami – zwaną błędnie, aczkolwiek popularnie kodeksem drogowym[2].
- Ustawę o kierujących pojazdami
- Kilkanaście rozporządzeń ministra infrastruktury, precyzujących rozmaite aspekty stosowania wcześniej wspomnianej ustawy, m.in.:
- Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia[3] – określające np. jakie światła, hamulce powinny posiadać różne typy pojazdów oraz w co powinny być wyposażone;
- Rozporządzenie w sprawie znaków i sygnałów drogowych[4] – definiujące wzory znaków drogowych i sygnałów;
- Seria rozporządzeń określających zasady przyznawania i odbierania uprawnień do prowadzenia pojazdów;
- Rozporządzenia w sprawie kontroli ruchu drogowego i zasad karania za naruszenia prawa o ruchu drogowym
Zawartość ustawy prawo o ruchu drogowym [edytuj]
Ustawa prawo o ruchu drogowym składa się z 7 działów:
- Dział I: Przepisy ogólne
- Dział II: Ruch drogowy
- Dział III: Pojazdy
- Dział IV: Kierujący
- Dział V: Kontrola ruchu drogowego
- Dział Va: Działania na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego
- Dział VI: Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Działy dzielą się na rozdziały, a niektóre rozdziały dzielą się na oddziały.
Odmienne od europejskich rozwiązania w polskim prawie o ruchu drogowym [edytuj]
Dopuszczalne prędkości na polskich drogach
Uwaga: autobusy spełniające dodatkowe warunki[5] mogą w Polsce na autostradach i drogach szybkiego ruchu poruszać się do 100 km/h.
Uwaga: autobusy spełniające dodatkowe warunki[5] mogą w Polsce na autostradach i drogach szybkiego ruchu poruszać się do 100 km/h.
Polskie prawo o ruchu drogowym wypracowało rozwiązania odmienne od stosowanych w niektórych krajach Unii Europejskiej. Część z nich odbiega od rozwiązań zawartych w Konwencji Wiedeńskiej o Ruchu Drogowym. Zalicza się do nich:
- brak norm dla sygnalizacji świetlnej, które zakazywałyby jednoznacznie budowy skrzyżowań, w których dochodzi do przecinania się kierunków ruchu w jednej fazie działania sygnalizacji, w szczególności ruchu pieszego i kołowego (zielone strzałki w prawo włączające się w momencie gdy piesi mają zielone światło, brak realizacji prawa do jazdy w lewo w osobnym cyklu nie krzyżującym się z zielonym światłem dla pieszych itp.);
- niespójne przepisy dotyczące krzyżowania ruchu samochodowego z ruchem pieszych i rowerzystów, nie chroniące skutecznie słabszych uczestników ruchu; m.in. brak jednoznacznego pierwszeństwa przejścia po pasach dla pieszych i – przy zmianie kierunku ruchu przez kierującego samochodem – przejazdu po przejazdach rowerowych[6];
- brak bezwarunkowego zakazu umieszczania tablic, ogłoszeń, oznaczeń lub urządzeń, które mogłyby być mylnie wzięte za znaki lub inne urządzenia służące do kierowania ruchem[7].
Według opinii Biura Analiz Sejmowych[8] w sytuacji kolizji norm ustawy – prawo o ruchu drogowym oraz Konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym z 1968 r. pierwszeństwo stosowania przysługuje przepisom Konwencji.
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 1988 r., Nr 5, poz. 44.
- ↑ Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602, z późn. zm., teksty jednolite: Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 oraz z 2005 r. Nr 108, poz. 908
- ↑ Dz. U. z 2003 r. nr 32, poz. 262 ze zmianami
- ↑ Dz. U. z 2002 r. nr 170, poz. 1393, ze zmianami
- ↑ Warunki te to m.in.: hamulce wyposażone w system ABS, wbudowany tachograf, zwalniacz i ogranicznik prędkości, homologowane siedzenia, zabezpieczenia bagażu i odpowiedni stan ogumienia
- ↑ np. art 14 ust. 1 lit. a i art. 26 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym zestawiony z art. 21 lit. 1b i art. 21 lit. 6c Konwencji Wiedeńskiej; wykreślenie art. 27 ust. 2 ustawy od 2002 r. w zestawieniu z art 16 ust. 2 Konwencji
- ↑ Konwencja Wiedeńska art. 4 p. d i brak analogicznych zapisów w rozporządzeniu z 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych, które ogólnie stwierdzają że do ustawienia reklamy przy drodze potrzebne są stosowne zezwolenia
- ↑ bas_konwencja_wiedenska