Predator 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Predator 2
Gatunek akcja,
science-fiction
Data premiery Ziemia 19 listopada 1990 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 103 minuty
Reżyseria Stephen Hopkins
Scenariusz Jim Thomas,
John Thomas
Główne role Kevin Peter Hall,
Danny Glover,
Gary Busey,
Bill Paxton,
Adam Baldwin
Muzyka Alan Silvestri
Zdjęcia Peter Levy
Scenografia Lawrence G. Paull
Kostiumy Marilyn Vance
Montaż Mark Goldblatt,
Bert Lovitt
Produkcja John Davis,
Lawrence Gordon,
Joel Silver
Wytwórnia Davis Entertainment
Lawrence Gordon Pictures
Silver Pictures
20th Century Fox
Dystrybucja 20th Century Fox

Predator 2 (1990) − horror science-fiction, sequel filmu Predator (1987). Z pierwszą częścią łączą go postać kosmicznego myśliwego oraz odtwórca tytułowych ról, Kevin Peter Hall.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

W roku 1997 ulice Los Angeles zostają opanowane przez nawzajem zwalczające się gangi. Po jednej ze strzelanin z policją oddział świetnie uzbrojonych i zorganizowanych kolumbijskich handlarzy narkotyków barykaduje się w pobliskim magazynie. Po chwili rozlegają się odgłosy walki, a gdy policja wkracza do budynku, okazuje się, że tylko jeden z gangsterów został przy życiu. Przerażony ucieka, a strzelając na oślep i ignorując wezwania do poddania się, wkrótce ginie od kul stróżów prawa. Chwilę później na miejscu zjawia się w czarnych helikopterach dziwna grupa ludzi, dowodzona przez agenta Petera Keyesa, która usuwa wszystkich z budynku. Podejrzenia o tę masakrę padają na konkurencyjny gang Jamajczyków, do czasu, aż kilku z nich nie zostanie znalezionych martwych i obdartych ze skóry.

Porucznik Mike Harrigan, pomimo zakazu szefa, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Nocą odwiedza samozwańczego Króla Jamajczyków − Willie'go. Następnego dnia Król zostaje znaleziony martwy. Przez dociekliwość Harrigana ginie także jego przyjaciel. Odtąd Harrigan robi wszystko, aby złapać tajemniczego mordercę. Wkrótce niewidoczny morderca atakuje pociąg, w którym wszyscy ludzie są uzbrojeni. Przy życiu zostaje tylko ciężarna policjantka Leona. Harrigan zjawia się na miejscu, ścigając antagonistę.

Zapada noc. Harrigan trafia do siedziby FBI, tam agenci wyjawiają mu, że tajemniczym mordercą jest Yautja − łowca z kosmosu, który przybył na Ziemię, by zapolować na ludzi. Jest niewidoczny, ponieważ znajduje się w posiadaniu urządzenia załamującego światło. Agenci FBI podchodzą bestię w masarni. Predator, który staje się widoczny, zabija wszystkich. W końcu dochodzi do starcia między Harriganem a tytułową bestią. Policjantowi udaje się postrzelić kilkakrotnie łowcę. Gdy ten leży nieprzytomny, Mike zdejmuje mu maskę. Wtedy potwór odzyskuje przytomność. Na miejscu zjawia się szef FBI, Peter Keyes, lecz, niestety, chwilę później ginie, zabity od rzutu dysku. Predator ściga Harrigana po całym budynku. Ostatecznie policjant dociera do kryjówki przeciwnika, gdzie odnajduję liczne trofea łowieckie (w tym czaszkę Xenomorpha). Wkrótce zjawia się tam i Predator, który ginie jednak, gdy Harrigan przebija mu pierś dyskiem. Na miejscu zjawiają się inne Predatory. Zabierają one martwe ciało swego kolegi, po czym odchodzą. Kryjówka zostaje wysadzona w powietrze. Harriganowi w ostatniej chwili udaje się uciec.

Opinie[edytuj | edytuj kod]

Projekt zyskał głównie negatywne opinie krytyków filmowych. Jedną z korzystniejszych recenzji (paradoksalnie, recenzję neutralną) napisał Roger Ebert, który w skali od zera do czterech "gwiazdek", wycenił film na 2/4 gwiazdek.[1]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ebert, Roger (1990-11-21). "Predator 2". rogerebert.suntimes.com. (ang.) [dostęp 2010-06-26]