Prezydent Skonfederowanych Stanów Ameryki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Statua Jeffersona Davisa

Prezydent Skonfederowanych Stanów Ameryki był najwyższym urzędnikiem krótko istniejącego (1861-1865) państwa, które powstało w wyniku secesji części południowych stanów USA.

Urząd[edytuj | edytuj kod]

Pieczęć prezydencka
Karta do głosowania z Wirginii
  • Prezydentem Konfederacji nie mogła zostać osoba, która nie ukończyła 35 lat.
  • W odróżnieniu od prezydenta USA wybierany był na okres lat sześciu (a nie czterech) i nie mógł być wybrany ponownie.
  • Wybierali go elektorzy w liczbie proporcjonalnej do liczby reprezentantów w Kongresie z danego stanu. Elektorzy byli wybierani w głosowaniu powszechnym.
  • Prezydent był obierany wraz z wiceprezydentem, ale nie mogli być obaj obywatelami tego samego stanu.
  • Podobnie jak prezydent USA był jednocześnie głową państwa i szefem rządu. Mógł wydawać dekrety i mianować członków gabinetu, ambasadorów, sędziów SN i innych urzędników za zgodą senatu.
  • Miał prawo weta wobec uchwał Kongresu i był naczelnym wodzem armii. Mógł też być postawiony w stan oskarżenia i usunięty z urzędu za zdradę, przekupstwo i inne przestępstwa.

Prezydenci[edytuj | edytuj kod]

Tylko jedna osoba zajmowała ten urząd. Był nią były sekretarz obrony USA Jefferson Davis (18 lutego 1861 - 10 maja 1865). Przed jego oficjalnym wyborem na pełną kadencję nosił tytuł "tymczasowego prezydenta". 22 lutego 1862 roku odbyło się uroczyste zaprzysiężenie, co zostało upamiętnione na państwowej pieczęci.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]