Przedwzmacniacz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przedwzmacniacz (ang. preamplifier, w slangu audio: preamp) – wzmacniacz, którego zadaniem jest wstępne wzmocnienie sygnału elektrycznego, zanim zostanie on skierowany do dalszej obróbki lub wzmocnienia np. przez wzmacniacz mocy.
W zastosowaniach telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych przedwzmacniacz jest elementem składowym toru nadawczego i odbiorczej (tzw. przedwzmacniacz antenowy).
Przedwzmacniacz w technice fonicznej [edytuj]
W zastosowaniach audio przedwzmacniacz często jest umieszczany we wspólnej obudowie z innym urządzeniem takim jak mikrofon, instrument muzyczny, mikser.
Przedwzmacniacz często jest wyposażony we wbudowane układy korekcji i kompresji dźwięku.
Typowe rodzaje przedwzmacniaczy to:
- przedwzmacniacz mikrofonowy
- przedwzmacniacz gitarowy lub basowy (zazwyczaj jako element wzmacniacza instrumentalnego)
- przedwzmacniacz gramofonowy z wbudowaną korekcją charakterystyki odczytu płyty winylowej (tzw. korekcja RIAA)
- przedwzmacniacz hi-fi, stosowany w konsumenckich zestawach odtwarzających. Za jego pomocą dokonuje się wyboru źródła i reguluje poziom sygnału podawany na układ wzmacniacza.