Wzmacniacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Zobacz też: inne znaczenia.
Przykładowy schemat wzmacniacza lampowego z triodą w układzie wspólnej katody.
Przykładowy schemat wzmacniacza tranzystorowego w układzie WE z prądowym sprzężeniem zwrotnym.

Wzmacniaczukład elektroniczny, którego zadaniem jest wytworzenie na wyjściu sygnału analogowego, będącego wzmocnionym sygnałem wejściowym, kosztem zużycia energii pobieranej ze źródła prądu.

Wzmacniacze są budowane przy użyciu elementów aktywnych (lamp elektronowych, tranzystorów).

Ze względu na parametr sygnału, który jest wzmacniany, wzmacniacze dzielone są na:

Ze względu na konstrukcję układu wzmacniacza: pojedynczy, pojedynczy równoległy oraz przeciwsobny.

Ze względu na klasę pracy wzmacniacza: A (lampa elektronowa A1, A2), AB (lampa elektronowa AB1, AB2), B, C, D i inne

Ze względu na rodzaj wzmacnianego sygnału elektrycznego stosuje się podział:

  • wzmacniacze stałoprądowe (lub wzmacniacze przebiegów wolnozmiennych)
  • wzmacniacze pasmowe – wzmacniają sygnał z zadanego zakresu częstotliwości

Najważniejsze parametry elektryczne wzmacniaczy to:

Rodzaje wzmacniaczy[edytuj | edytuj kod]

Z uwagi na układ elektroniczny można wyróżnić:

Ze względu na wykorzystane do budowy wzmacniacza elementy czynne można wyróżnić:

Biorąc pod uwagę pasmo przenoszenia można wyróżnić m.in.:

W odniesieniu do wzmacniacza elektroakustycznego stosowane jest też określenie wzmacniacz „małej częstotliwości” (m.cz.). Wzmacniacze szerokopasmowe oraz wzmacniacze sygnałów o częstotliwości wielokrotnie przekraczającej częstotliwość fal akustycznych określane są też jako wzmacniacze „wielkiej częstotliwości” (w.cz.).

Biorąc pod uwagę dedykowane zastosowanie wzmacniacza można wyróżnić m.in.:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G. S. Cykin, Wzmacniacze elektroniczne, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Wydanie II, Warszawa 1970