Przesłuch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przesłuch - zakłócenie występujące przy przesyłaniu sygnałów, nie tylko fonicznych, od których pochodzi jego nazwa (np. w telefonii, radiofonii), rodzaj przeniku.

Polega na pojawianiu się sygnału wysłanego jednym torem przesyłowym w innym (zwykle równoległym do niego) torze. Również nazwa parametru określającego wielkość przesłuchu (np. przesłuch -16dB).

Przy najprostszym wykonaniu linii napowietrznej, bądź kabla, amplituda przesłuchu jest w przybliżeniu proporcjonalna do długości.

Dla zmniejszenia przesłuchu stosuje się pary przewodów, w których jest przesyłany sygnał o przeciwnych znakach (sygnał antysymetryczny), układane w zrównoważone czwórki, oraz przeplot w linii napowietrznej, bądź skrętkę w kablu; inny sposób stosowany w kablach telekomunikacyjnych to losowe układanie przewodów i wybieranie z nich par o małym przesłuchu - w telefonii okazało się tańsze od wykonywania kabli o niskim przesłuchu.

Uogólnione znaczenie: przenikanie fali, propagującej się w jednym medium równolegle do granicy z innym medium, do tego innego medium, mimo istnienia bariery na granicy mediów, występujące gdy fala może propagować się wzdłuż tej granicy w obu mediach ze zbliżoną prędkością (lub jej składową równoległą do tej granicy).