Przychód krańcowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przychód krańcowy (ang. marginal revenue, w skrócie MR) to dodatkowy przychód jaki może przynieść sprzedaż dodatkowej jednostki produktu.

Bardziej formalnie, przychód krańcowy to pochodna przychodu całkowitego względem ilości sprzedanego produktu. Jeżeli przychód całkowity to TR i TR = P(Q) * Q, gdzie P(Q) to cena, a Q to ilość sprzedanego produktu, wówczas przychód krańcowy MR wyraża się wzorem:

MR = \frac{dTR}{dQ} = \frac{dP(Q)}{dQ} \cdot Q + \frac{dQ}{dQ} \cdot P(Q) = P(Q) + Q \cdot \frac{dP(Q)}{dQ}

Monopolista, który maksymalizuje swój zysk ustala cenę swojego produktu na poziomie przychodu krańcowego. W takim przypadku przychód krańcowy powinien być równy kosztowi krańcowemu: MR = MC.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]