Psychogeriatria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Psychogeriatria (psychiatria wieku podeszłego) – dziedzina psychiatrii zajmująca się leczeniem zaburzeń psychicznych występujących w wieku podeszłym, tj. po 65. roku życia[1]. W Polsce taka specjalizacja nie występuje[2].

Rozpowszechnienie zaburzeń w wieku podeszłym[edytuj | edytuj kod]

Występowanie zaburzeń psychicznych wzrasta wraz z wiekiem; od 25 do 30% ludzi po 65. roku życia cierpi na któreś z zaburzeń psychicznych[2].

Rozpowszechnienie zaburzeń po 65. roku życia rozkłada się następująco: depresja oraz zaburzenia lękowe dotykają od 10 do 15% osób, u 5% pacjentów występuje otępienie (liczba ta wzrasta do 20% po 80. roku życia) a 1% to osoby cierpiące na schizofrenie oraz zaburzenie afektywne dwubiegunowe[2].

Przypisy

  1. Jennifer Barraclough, David Gill: Hughes' Outline of Modern Psychiatry. John Wiley & Sons, 1996. ISBN 978-0-47-196358-5.
  2. 2,0 2,1 2,2 Alasdair D. Cameron: Psychiatria. Wyd. II. Wrocław: Urban & Partner, 2005, s. 205-206, seria: Crash Course. ISBN 978-83-8958-176-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.