Ptolemeusz Filadelfos (syn Kleopatry)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ptolemeusz Filadelfos (jesień 36 p.n.e. – ?) był najmłodszym synem Marka Antoniusza i Kleopatry VII – ostatniej królowej Egiptu. Przyrodni brat Ptolemeusza Cezara, miał również jeszcze pięcioro przyrodniego rodzeństwa (dzieci Antoniusza z jego poprzednich małżeństw). Swoje imię dostał na cześć Ptolemeusza II Filadelfosa – syna Ptolemeusza I Sotera – pierwszego władcy Egiptu z macedońskiej dynastii Ptolemeuszy. Miało to najwyraźniej oznaczać, że jego ojciec, Antoniusz, jest nowym Soterem – założycielem nowej rzymsko-egipskiej dynastii królów. Ptolemeusz w 34 p.n.e., w wieku 2 lat, został ogłoszony królem Syrii i Anatolii.

W 30 p.n.e., po samobójstwie Antoniusza i Kleopatry, mały Ptolemeusz razem ze swoim rodzeństwem – bliźniakami: Aleksandrem Heliosem i Kleopatrą Selene, został zabrany przez Oktawiana Augusta do Rzymu.

Dzieci zamieszkały z Oktawią – siostrą Oktawiana, żoną Antoniusza. Nie wiadomo nic więcej o dalszym życiu Ptolemeusza. Jego siostra, Kleopatra Selene, została żoną Juby II.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]