Ród Taira
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Taira (jap. 平氏 Heishi, Taira-uji?) – ród japoński władający Japonią od 1073 do 1185, wywodzący swoje pochodzenie od cesarza Kammu. Nazywany również Heike (jap. 平家?) zgodnie z sino-japońską wymową wyrazów.
Obok rodów Fujiwara, Minamoto oraz Tachibana odgrywali dominującą rolę w epoce Heian.
Pierwszym cesarzem z tego rodu był Go-Sanjō, zaś ostatnim – Antoku, który zginął podczas wojny Genpei. Po nim nastąpiły rządy Minamotów. Klan Taira odebrał władzę innemu rodowi: Fujiwara.
W okresie panowania Nobunagi Ody, ród Oda wywodził swoje pochodzenie od jednego z członków rodu Taira: Taira no Shigemori.
Tairów uważa się za obrońców i ostoję władzy cesarskiej w Japonii.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Jolanta Tubielewicz Historia Japonii, Zakład Naukowy im. Ossolińskich, Wrocław 1984, ISBN 83-04-01486-6