RIM-162 Evolved Sea Sparrow

Evolved Sea Sparrow
Informacje podstawowe
Inne nazwy	ESSM
Rodzaj systemu	przeciwrakietowy, przeciwlotniczy klasy woda-powietrze
Zwalczane cele	• rakietowe pociski przeciwokrętowe • przeciwokrętowe pociski manewrujące • inne cele powietrzne
Warstwa obrony	terminalna
Platforma systemu	System okrętowy
Państwo	Stany Zjednoczone Ameryki
Producent	Raytheon
Wejście do służby	2004
Status systemu	aktywny
Pociski
Pociski	ESSM
Rodzaje głowic	wybuchowo fragmentująca
Zasięg	50+ km (27+ Mm)
System
Wyrzutnia	• Mk.48 Vertical Launching System • Mk.41 Vertical Launching System • Mk.29 box-launcher
Radary
Nazwa / model	AN/SPY-1
Użytkownicy
US Navy, Dania, Holandia, Niemcy, Norwegia, Kanada, Nowa Zelandia, Grecja, Japonia, Hiszpania, Turcja.

RIM-162 Evolved Sea Sparrow Missile (ESSM) jest zbudowanym w ramach współpracy wielu państw NATO krótkiego zasięgu pociskiem rakietowym służącym obronie bezpośredniej nawodnych jednostek pływających. System ten zapewnia obronę przeciwko rakietowym pociskom przeciwokrętowym, w tym zwłaszcza pociskom manewrującym (Antiship Cruise Missiles - ASCM), a także wzmacnia system obrony przeciwlotniczej okrętu. Pocisk klasy woda-powietrze.

Geneza

Początki koncepcji tego systemu sięgają roku 1982, gdy Raytheon oraz Hughes Missile pracowały nad koncepcją następcy RIM-7 Sea Sparrow. W 1995 roku Hughes został ogłoszony zwycięzcą rywalizacji o kontrakt w programie ESSM i wraz z Raytheonem stworzył zespół którego zasadniem miał byc rozwój nowego systemu. Po przejęciu przez Raytheona komponentu rakietowego koncernu Hughes, Raytheon został podmiotem prowadzącym w programie ESSM.

Pocisk

Pocisk systemu RIM-162 bazuje na pocisku RIM-7P, jest jednakże całkowicie nowym pociskiem w niemalże wszelkich aspektach. Wyposażony jest w prowadnice zamiast skrzydeł i płetw ogonowych oraz w system zmiennego wektorowania ciągu, co umożliwia mu manewrowanie z przeciążeniami 50G na pełnym dystansie. ESSM posiada także całkowicie nowy silnik startowy na paliwo stałe o większej średnicy (24,4 cm), nowego autopilota oraz nową głowicę odłamkową. Efektywny zasięg jest znacząco większy niż w systemie RIM-7P, co czyni z niego niemalże pocisk krótkiego-średniego zasięgu.

Testy systemu w locie rozpoczęły się we wrześniu 1998 roku, obejmowały przechwytywanie celów powietrznych i rakietowych. OPEVAL (Operation Evaluation) został z sukcesem zakończony we wrześniu 2003 roku, zaś w styczniu 2004 rozpoczęto produkcję. Pierwsze egzemplarze trafiły na pokłady okrętów US Navy w lutym tego samego roku, zaopatrując je w taktyczny system ESSM.

W aktualnej produkcji lub planach są cztery wersje systemu:

• RIM-162A przeznaczona dla startu z wyrzutni Mk 41 VLS okrętów wyposażonych w system AEGIS, z czterema pociskami na jedną celę wyrzutni;
• RIM-162B do użytku na okrętach z wyrzutnią Mk 41 VLS bez systemu AEGIS, nie wyposażona w łączność w zakresie fal S (Aegis S-band uplink);
• RIM-162C - pochodna RIM-162B dla okrętów z wyrzutniami Mk 48 VLS;
• RIM-162D - pochodna RIM-162B dla okrętów z wyrzutniami MK 29 box-launcher;

Specyfikacja

Uwaga: Różne źródła podają nieco różniące się od siebie informacje, stąd podane parametry mogą odbiegać od rzeczywistych

Długość	3,66 m
Średnica	0,254 m
Waga	280 kg
Prędkość	4+ Ma
Zasięg	50+ km (27+ Mm)
Napęd	MK 143 MOD 0 na paliwo stałe
Głowica	39 kg, odłamkowa

Bibliografia

• Norman Friedman: "World Naval Weapons Systems, 1997/98", Naval Institute Press, 1997
• Hajime Ozu: "Missile 2000 - Reference Guide to World Missile Systems", Shinkigensha, 2000