RMS Etruria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
RMS Etruria
RMS Etruria.jpg
Data oddania do eksploatacji 25 kwietnia 1885
Typ statek pasażerski
Stocznia John Elder & Co
Armator Cunard Line
Bandera  Wielka Brytania
Długość całkowita (L) 158,02 m
Szerokość (B) 17,43 m
Pojemność brutto 7718 GT

RMS Etruria - parowiec, wraz z siostrą RMS "Umbria" zostały wyposażone jako ostatnie statki armatora Cunard Line w pomocnicze żagle.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budową statków zajęła się stocznia John Elder & Co z Glasgow w Szkocji. Były największymi liniowcami w czasie ich użytkowania. Do ruchu wprowadzona 25 kwietnia 1885 roku (dwanaście tygodni później po "Umbrii"). Błękitną Wstęgę Atlantyku zdobyła 2-krotnie: w 1885 i w 1888 roku. Największą innowacją było umieszczenie na statkach chłodni. Wnętrza transatlantyku były wykonane w stylu wiktoriańskim. W latach 1885-1892 liniowiec posiadał 2 klasy, w 1892 rozbudowano go tworząc 3 klasę. Odbywała trasę Liverpool-Nowy Jork. Po 23-letniej karierze statek został pocięty na złom. Następczyniami są RMS "Campania" i RMS "Lucania".