RMS Tayleur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

RMS Tayleur statek pasażerski. Statek był bardzo duży, szybki i technicznie zaawansowany jak na swoje czasy. Zatonął w swoim dziewiczym rejsie w roku 1854. Z ponad 650 osób na pokładzie uratowano jedynie 290 osób[1]. Z tego powodu, RMS Tayleur, spotyka się czasami z określeniem "pierwszy Titanic".

Budowa i wodowanie[edytuj | edytuj kod]

Budowę rozpoczęto w październiku 1853 roku, statek wodowano w lutym 1854 roku, wszedł do służby w kwietniu 1854.

Historia[edytuj | edytuj kod]

19 kwietnia wyruszył w dziewiczą podróż i 28 kwietnia rozbił się i zatonął na morzu Irlandzkim, niedaleko wyspy Lambay, około 5 mil od Zatoki Dublińskiej. Zatonął po 3 godzinach i 47 minutach od wyruszenia z portu.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Długość 231m
  • Szerokość 18m
  • Wysokość 46m
  • Prędkość 19w
  • Armator White Star Line
  • Załoga 71 osób
  • Liczba pasażerów 578 osób
  • Stocznia Harland and Wolff

Ciekawostki i przyczyna zatonięcia[edytuj | edytuj kod]

Statek był porównywany do RMS Titanic, MS Piłsudski i RMS Tiatan[potrzebne źródło]. Statek był dowodzony przez 29-letniego kapitana Johna Noble. Wśród 71 osób załogi, tylko 38 było doświadczonymi marynarzami z czego 10 osób nie potrafiło mówić po angielsku. Oprócz tego na statku nie działały poprawnie kompasy z powodu dużej ilości stali ster za mały i był źle olinowany[potrzebne źródło].

Przypisy