Rafał Sonik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rafał Sonik w Abu Dhabi (2013), Tyłem stoi Tomasz Gollob

Rafał Krzysztof Sonik (ur. 3 czerwca 1966 w Krakowie[1]) – polski sportowiec startujący na quadach w rajdach terenowych. Pierwszy Polak na podium legendarnego rajdu Dakar, który dwukrotnie zdobywał w nim trzecie i raz drugie miejsce. Dwukrotny zdobywca Pucharu Świata FIM. Pięciokrotny mistrz Polski w rajdach enduro (w klasie 2K - quady z napędem na tylną oś).

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Zaczął ścigać się na quadach pod koniec lat 90. XX wieku i bardzo szybko zaczął odnosić sukcesy. Był jednym ze współzałożycieli oraz Prezesem Polskiego Stowarzyszenia Czterokołowców - ATV Polska. Obecnie funkcję tę pełni Dorota Lechowicz-Gustab.

W 2008 roku, w ramach przygotowań do samodzielnego startu w Rajdzie Dakaru, miał przejechać trasę rajdu w zespole prasowym Orlen Teamu, jednak z powodu odwołania rajdu do tego nie doszło. W 2009 roku zadebiutował jako pierwszy Polak w kategorii Quadów w Rajdzie Dakaru zajmując w klasyfikacji generalnej 3 miejsce - najwyższe w historii startów Polaków w Dakarze[2]. W 2010 pomimo wielu przygód ("chrzczone" paliwo[3], przejazd odcinka specjalnego na uszkodzonej oponie[4]) udało mu się zająć 5. pozycję[5]. W tym samym roku po raz pierwszy zdecydował się na start w cyklu Pucharu Świata, w którym już na rundę przed końcem zmagań zapewnił sobie końcowe zwycięstwo, wygrywając Rajdy Tunezji i Brazylii oraz plasując się w czołówce zawodów w Abu Zabi, Egipcie, a także na Sardynii.

Kolejny rok startów miał przynieść nowe sukcesy. Niestety już na pierwszym etapie Rajdu Dakar Rafał Sonik miał wypadek. Złamał rękę, w której chirurg musiał umieścić kilkadziesiąt śrub, zmuszając go do przerwania ścigania na okrągły rok.

„SuperSonik” nie zamierzał się jednak poddawać. W 2012 ponownie stał na starcie Rajdu Dakar i do mety dojechał na świetnym 4. miejscu. Niestety, wywalczoną lokatę oficjalnie przyznano mu dopiero po dwóch latach walki… przed trybunałem w Lozannie[6]. Sędziowie zdyskwalifikowali krakowskiego quadowca, Łukasza Łaskawca, Macieja Albinowskiego i Czecha Josefa Machacka za nieprzepisowe silniki. Długotrwały proces pokazał, że warto było pokonywać bezdroża Ameryki Południowej będąc poza klasyfikacją i po jakimś czasie oczyścić swoje dobre imię, udowadniając swoją niewinność.  

Start w Pucharze Świata 2012 przyniósł wspaniałą, z punktu widzenia kibica sytuację. O główne trofeum na sekundy walczyli Rafał Sonik i Łukasz Łaskawiec. Ostatecznie to ten drugi, minimalną różnicą w Rajdzie Egiptu przechylił szalę zwycięstwa na swoją stronę. Polacy zdominowali rywalizację quadowców, udowadniając światu swój kunszt.

Rafał Sonik, Abu Dhabi

Na początku 2013 roku Rafał Sonik powtórzył swój sukces z debiutu i wspiął się na 3. miejsce dakarowego podium. Start był o tyle ważny, że w 35. edycji tego najtrudniejszego rajdu cross-country po raz pierwszy wszyscy polscy kierowcy wystąpili pod jedną banderą Poland National Team – Reprezentacji Polski w Rajdach Terenowych, której kapitanem wybrano właśnie Sonika. Krakowianin w odpowiedzialnej roli spisał się na medal – „brązowy”. To była jednak tylko zapowiedź fenomenalnego sezonu. Polski rajdowiec wygrał cztery spośród sześciu rund Pucharu Świata i ponownie zapewnił sobie zwycięstwo w klasyfikacji generalnej na jeden rajd przed końcem rywalizacji.

Rajd Dakar 2014 został okrzyknięty najtrudniejszym od czasu jego przeprowadzki do Ameryki Południowej. Wymagające i długie etapy dobrze podziałały na Rafała Sonika, który na mecie w Valparaiso ustąpił tylko Chilijczykowi Ignacio Casale. I tym razem nie obyło się bez przygód. Kapitan Poland National Team po awarii pompy musiał przepompowywać paliwo za pomocą rurki, butelki i własnych ust, Ponad 600 km wydm Atakamy przejechał na kapciu, a na 35 km przed końcowym biwakiem, na drodze dojazdowej wyprzedziło go własne, urwane koło, niemal odbierając mu historyczny wynik. Dzięki pomocy ciężarówki serwisowej udało się wyjść z opresji i Rafał Sonik, jako pierwszy Polak mógł stanąć na drugim stopniu podium Rajdu Dakar.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2014[edytuj | edytuj kod]

  • I miejsce w Rajdzie Faraonów
  • II miejsce w Rajdzie Dakar

Sezon 2013[edytuj | edytuj kod]

  • Zwycięzca klasyfikacji Pucharu Świata FIM Cross - Country Quads
  • III miejsce w Rajdzie Dakar
  • III miejsce w Rajdzie Abu Zabi
  • I miejsce w Rajdzie Kataru
  • I miejsce w Rajdzie Sardynii
  • I miejsce w Rajdzie Argentyny
  • IV miejsce w Rajdzie Brazylii
  • I miejsce w Rajdzie Maroka

Sezon 2012[edytuj | edytuj kod]

  • IV miejsce w Rajdzie Dakar
  • II miejsce w klasyfikacji Pucharu Świata FIM Cross - Country Quads
  • VIII miejsce w Rajdzie Abu Zabi
  • I miejsce w Rajdzie Kataru
  • II miejsce w Rajdzie Sardynii
  • II miejsce w Rajdzie Egiptu

Sezon 2011[edytuj | edytuj kod]

  • Rajd Dakar – nie ukończył z powody kontuzji, która wyeliminowała go na cały sezon

Sezon 2010[edytuj | edytuj kod]

  • V miejsce w Rajdzie Dakar
  • Zwycięzca klasyfikacji Pucharu Świata FIM Cross - Country Quads
  • II miejsce w Rajdzie Faraonów
  • I miejsce w Rajdzie Brazylii
  • II miejsce w Rajdzie Sardynii
  • I miejsce w Rajdzie Tunezji
  • IV miejsce w Rajdzie Abu Dhabi Desert Challenge

Sezon 2009[edytuj | edytuj kod]

  • III miejsce w Rajdzie Dakar
  • podczas I eliminacji Pucharu Świata, rajdu Abu Dhabi Desert Challenge, zawodnik złamał prawą rękę co uniemożliwiło mu uczestnictwo w kolejnych rundach PŚ
  • 21 miejsce w "12 hours of Pont de Vaux" - Mundial Quadów

Sezon 2008[edytuj | edytuj kod]

  • Tytuł Mistrza Polski w Rajdach Enduro w klasie 2K
  • III Miejsce w Mistrzostwach Polski w Cross Country Quadów w klasie 2K
  • 30 miejsce w "12 hours of Pont de Vaux" - Mundial Quadów

Sezon 2007[edytuj | edytuj kod]

  • Tytuł Mistrza Polski w Rajdach Enduro w klasie 2K
  • IV miejsce w Pucharze Polskiego Związku Motorowego w Cross Country Quadów, w klasie 2K
  • V miejsce w Quad Golden Cup

Sezon 2006[edytuj | edytuj kod]

  • W wyniku kolizji z zawodnikiem na trasie Rajdu Enduro w maju 2006r. Rafał Sonik doznał bardzo poważnych obrażeń, miał m.in. wielomiejscowe, otwarte złamanie prawej ręki. Zawodnik przeszedł kilka skomplikowanych operacji i wykluczyło go to z walki o tytuły Mistrzowskie w tym roku.

Sezon 2005[edytuj | edytuj kod]

  • Tytuł Mistrza Polski w Rajdach Enduro, klasa 2K.
  • Tytuł Mistrza Polski w Motocrossie Quadów, klasa Open.
  • I miejsce w Quad Silver Cup.
  • I miejsce w Pucharze Polski w Cross Country Quadów.
  • start w "12 hours of Pont de Vaux" 2005 (Honda TRX 450R).

Sezon 2004[edytuj | edytuj kod]

  • Tytuł Mistrza Polski w Rajdach Enduro, klasa 2K.
  • Tytuł Mistrza Śląska w Country Crossie Quadów, klasa Open.

Sezon 2003[edytuj | edytuj kod]

  • I miejsce w Mistrzostwach Polski w Rajdach Enduro w klasie 2K.
  • zdobycie Mistrzostwa Śląska w Cross Country w klasie 2K.
  • II miejsce w Pucharze Polskiego Związku Motorowego w Motocrossie Quadów w klasie Open.
  • start w "12 hours of Pont de Vaux" 2003 (Yamaha Banshee).

Sezon 2002[edytuj | edytuj kod]

  • I miejsce w Klubowym Pucharze Polski Speedway Quad 2002. IV miejsce w Pucharze Rajdów Enduro Polskiego Związku Motorowego w klasie 2K.
  • 27 miejsce w "12 hours of Pont de Vaux" 2002 (Yamaha Raptor 660).

Sezon 2001[edytuj | edytuj kod]

  • III miejsce w Pucharze Rajdów Enduro Polskiego Związku Motorowego w klasie 2K.

Starty w Rajdzie Dakar[edytuj | edytuj kod]

Rok Kategoria Pojazd Wynik Uwagi
2009 quady Yamaha Raptor 700 3
2010 quady Yamaha Raptor 900 5 wygrał 1 etap
2011 quady Yamaha Raptor 1100 - uległ wypadkowi podczas pierwszego etapu, który zmusił go do wycofania się z rywalizacji[7]
2012 quady Yamaha YFM 700R Raptor 4 początkowo wykluczony z powodu niezgodnego z regulaminem pojazdu[8], odzyskał miejsce w klasyfikacji po wygraniu procesu
2013 quady Yamaha YFM 700R Raptor 3
2014 quady Yamaha 700R Raptor 2

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Srebrny Krzyż Zasługi (1 czerwca 2013, za osiągnięcia sportowe i działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu)[9]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]