Raport Leuchtera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Raport Leuchtera – potoczna nazwa publikacji Freda A. Leuchtera: The Leuchter Report: An Engineering Report on the Alleged Execution Chambers at Auschwitz, Birkenau, and Majdanek Poland wydanej 1988, w Kanadzie, nakładem Samisdat Publishers Ernsta Zündela. W Wielkiej Brytanii ukazała się pod tytułem Auschwitz: The End of the Line: The Leuchter Report – The First Forensic Examination of Auschwitz.

Charakterystyka raportu[edytuj | edytuj kod]

Na zlecenie obrony oskarżonego w Kanadzie o propagowanie negacjonizmu Ernsta Zündela Leuchter przeprowadził na własną rękę (bez zezwolenia i nadzoru) badania śladów w ruinach komór gazowych na terenie kilku hitlerowskich obozów zagłady. Stwierdzone przez chemiczną ekspertyzę w USA ślady Cyklonu B Leuchter określił jako nikłe i zinterpretował jako ślady dezynfekcji pomieszczeń. W konkluzji podważył fakt istnienia w obozach hitlerowskich komór gazowych służących do zabijania ludzi.

Oparty na kilku błędnych założeniach[1], zawierający szereg podstawowych błędów merytorycznych i warsztatowych raport nie znalazł uznania poza kręgami negacjonistów, w których przyjęto go z entuzjazmem, do dziś obficie cytując, np. David Irving po opublikowaniu raportu ostatecznie oficjalnie zadeklarował się jako tzw. rewizjonista.

Tezy Leuchtera podjął na początku lat 90. niemiecki chemik, zaangażowany negacjonista, Germar Rudolf. W 1992 r. Rudolf ogłosił ekspertyzę o "tworzeniu się i wykrywalności związków cyjanowodoru w komorach gazowych Oświęcimia", dokładniejszą i korygującą błędy Leuchtera.

W 1994 r. Instytut Ekspertyz Sądowych w Krakowie przeprowadził ponownie badania śladów pestycydu w ścianach komór gazowych byłych obozów koncentracyjnych Auschwitz i Birkenau. Opublikowane wyniki badań całkowicie wykluczają tezy raportu Leuchtera[2].

Przypisy

  1. Franciszek Piper: Negacjoniści - Raport Leuchtera (pol.). auschwitz.org. [dostęp 2013-02-18].
  2. Jan Markiewicz, Wojciech Gubała, Jerzy Łabędź. A Study of the Cyanide Compounds Content In The Walls Of The Gas Chambers in the Former Auschwitz and Birkenau Concentration Camps. „Z Zagadnień Nauk Sądowych”. Z. XXX, s. 17-27, 1994 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]