Rozmowa (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rozmowa
The Conversation
Gatunek kryminał
Rok produkcji 1974
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 113 min.
Reżyseria Francis Ford Coppola
Scenariusz Francis Ford Coppola
Główne role Gene Hackman
Harrison Ford
John Cazale
Muzyka David Shire
Zdjęcia Bill Butler
Produkcja Francis Ford Coppola
Wytwórnia Paramount Pictures
American Zoetrope
Directors Company
The Coppola Company
Dystrybucja Paramount Pictures
Nagrody 3 nominacje do Oscara

Rozmowa - amerykański kryminał z 1974 roku.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Harry Caul (Gene Hackman) jest ekspertem od inwigilacji, prowadzi własną firmę w San Francisco. Cieszy się wysokim szacunkiem w swojej branży. Caul ma obsesję na punkcie własnej prywatności; jego mieszkanie jest prawie nieumeblowane za drzwiami z trzema zamkami, dzwoni z publicznych automatów i twierdzi, że nie ma w domu telefonu, a jego biuro otoczone drucianą siatką znajduje się w kącie wielkiego magazynu. Caul w pracy jest profesjonalistą w każdym calu, ale kontakty prywatne przychodzą mu z trudem. Nie czuje się dobrze w zwartym tłumie, jest zamknięty w sobie i małomówny w nieformalnych sytuacjach. Zachowuje się powściągliwie i skrycie także wobec współpracowników. Wygląd ma bardzo przeciętny, tyle że prawie wszędzie chodzi w półprzezroczystym płaszczu przeciwdeszczowym ze sztucznego tworzywa, nawet kiedy nie pada.

Twierdzi z naciskiem, że etyka zawodowa nie każe mu przejmować się treścią rozmów, które nagrywa ani sposobami wykorzystania zdobytych przez niego informacji przez klientów. W rzeczywistości nęka go poczucie winy z powodu pewnego zlecenia z zakresu podsłuchu, które doprowadziło do śmierci trzech osób, tym większe, że jest gorliwym katolikiem. Jego jedyne hobby to granie na saksofonie tenorowym wraz z puszczanymi ulubionymi płytami jazzowymi w zaciszu mieszkania.

Caul i jego przyjaciel Stan (John Cazale) podjęli się zadania monitorowania rozmowy pewnej pary (Cindy Williams i Frederic Forrest), gdy będzie ona przechodziła przez zatłoczony Union Square w San Francisco. Wykonują to trudne zlecenie, ale Caula stopniowo coraz bardziej dręczą wątpliwości dotyczące faktycznego znaczenia tej rozmowy. Myśli o tym, co może spotkać tę parę po wysłuchaniu taśmy przez klienta. Przez cały film puszcza w kółko tę taśmę, starając się jak najwierniej odtworzyć słowa podsłuchiwanych. Wyłapuje kluczowe, chociaż dwuznaczne zdanie ukryte pod melodią graną przez ulicznego muzyka: "Zabiłby nas, gdyby znalazł okazję" i ciągle interpretuje na nowo jego znaczenie w świetle tego, co wie i co zgaduje.

Caul unika wręczenia taśmy pracownikowi (Harrison Ford) mężczyzny, który zamówił usługi podsłuchowe (Robert Duvall). Ten pełnomocnik coraz bardziej naciska i sam Caul jest w końcu śledzony, oszukiwany, podsłuchiwany. Taśma zostaje mu wreszcie ukradziona, kiedy zaniedbuje chwilowo ostrożność.

Przerażony Caul stara się zapobiec tragedii, bez powodzenia, ale okazuje sie, że rozmowa może nie znaczyła tego, co myślał - następuje tragedia, ale inna od tej, której się spodziewał. Rzekome ofiary okazują się mordercami planującymi zbrodnię.

W scenie końcowej Caul demoluje własne mieszkanie szukając podsłuchu, którego zapewne tam wcale nie ma. Siada pośród chaosu i spokojnie gra na saksofonie.

Główne role[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Oscary za rok 1974

Złote Globy 1974

Nagrody BAFTA 1974

MFF w Cannes 1974

  • Złota Palma
  • Nagroda jury ekumenicznego

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]