Rzeźba terenu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rzeźba powierzchni ziemi (terenu) – ukształtowanie powierzchni Ziemi powstałe na skutek działania czynników zewnętrznych, takich jak erozja, akumulacja rzeczna czy lodowcowa oraz wpływ wiatru, ewentualnie też działalność człowieka.
Duże płaskie lub prawie płaskie tereny, z niezbyt głębokimi dolinami rzek, określa się jako tereny równinne. Mają one nieznaczne wysokości względne.
Przykładowe typy rzeźby terenu [edytuj]
Źródła energii procesów rzeźbotwórczych [edytuj]
Inne spotykane w literaturze synonimy terminu rzeźba terenu [edytuj]
- relief (powierzchni terenu)
- morfologia terenu[1]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ pomimo dość częstego stosowania w literaturze, przez część naukowców jest uważany za niewłaściwy. Por. Wojciech Jaroszewski (red.), Słownik geologii dynamicznej, Warszawa, Wydawnictwa Geologiczne, 1985 ISBN 83-220-0196-7