Samir Dżadża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Samir Dżadża
سمير جعجع
Data i miejsce urodzenia 25 października 1952
Ain Roumaneh, Liban
Forces Libanaises Flag.svg
Przywódca Sił Libańskich
Okres urzędowania od 1986
Poprzednik Elie Hobeika
Flaga Libanu
Deputowany Zgromadzenia Narodowego
Przynależność polityczna Siły Libańskie
Okres urzędowania od 2005

Samir Dżadża (lub Geagea) – polityk libański, maronita, przywódca Sił Libańskich, jeden z liderów Sojuszu 14 Marca.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 25 października 1952 roku w Ain Roumaneh w pobliżu Bejrutu, jego rodzice pochodzili z północnolibańskiej wioski Bsharri. Z wykształcenia jest lekarzem, ale z powodu działalności politycznej nie praktykował w tym zawodzie. Na początku lat 70. wstąpił do Kataeb. We wczesnych latach 80. Samir Dżadża kierował milicjami Sił Libańskich na północy Libanu, liczącymi 1 500 żołnierzy. W latach 1982-1983, dowodził oddziałami chrześcijańskimi w walkach przeciwko milicjom druzyjskim, Palestyńczykom i Syryjczykom w górach Szuf (wojna w Górach Szuf). W 1985 r. wraz z Elie Hobeiką odsunął Fouada Abou Nadera od kierowania SL. W następnym roku sam obalił Ellie Hobeikę w rezultacie podpisania w Damaszku przez tego ostatniego trójstronnego porozumienia z druzami i Amalem. Jako przywódca SL prowadził politykę anty-syryjską. Odegrał znaczącą rolę podczas rebelii gen. Michela Aouna. W 1993 r., po przegraniu rywalizacji z Georges’em Saadehem został usunięty z władz Falang Libańskich. Jednak pozostał na czele Sił Libańskich. Skazany za przestępstwa wojenne przebywał w latach 1994-2005 w więzieniu. Ułaskawiony w wyniku cedrowej rewolucji.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Samir Dżadża posądzany jest o zorganizowanie zabójstwa dowódcy Brygady Marada, Tony’ego Farandżijji. Dżadża został aresztowany w kwietniu 1994 r. pod zarzutem zlecenia zamachu bombowego w miejscowości Zouk oraz zabójstw w czasie libańskiej wojny domowej (m.in. byłego premiera Raszida Karami, lidera „Tygrysów” Dany’ego Szamuna i jego rodziny oraz byłego członka SL Eliasa Al Zayeka). Był również oskarżony o próbę zabicia ministra Michela Murra. Został uniewinniony w przypadku zamachu bombowego w kościele, ale skazany na cztery dożywocie w pozostałych przypadkach. Sam proces odbył się pod naciskiem Syrii i miał charakter bardziej polityczny, niż kryminalny[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy