Elie Hobeika
| Elie Hobeika إيلي حبيقة |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 września 1956 Kleiat  |
| Data i miejsce śmierci | 24 stycznia 2002 Hazmiyeh, Bejrut |
 Przywódca Sił Libańskich |
|
| Okres urzędowania | od 1985 do 1986 |
| Poprzednik | Fuad Abu Nader |
| Następca | Samir Dżadża |
Minister ds. uchodźców |
|
| Okres urzędowania | od 1992 do 1992 |
| Poprzednik | - |
| Następca | Walid Dżumblatt |
Minister zasobów wodnych i elektryczności |
|
| Okres urzędowania | od 1993 do 1998 |
| Poprzednik | Georges Frem |
| Następca | Sulejman Traboulsi |
Elie Hobeika lub Elias Hobejka (arab.: إيلي حبيقة ; ur. 22 września 1956 r., zm. 24 stycznia 2002 r.) – polityk libański, były członek Falang Libańskich i przywódca Sił Libańskich podczas wojny domowej w Libanie.
Spis treści |
Wojna domowa[edytuj]
W latach 70-tych zaangażował się w ruch falangistowski. Podczas masakry w Damur zginęło kilku członków jego rodziny. We wrześniu 1982 r. oddziały chrześcijańskie, dowodzone przez Eli Hobeikę, wkroczyły do obozów uchodźców palestyńskich Sabra i Szatila pod Bejrutem. W wyniku rzezi zginęło około 800 Palestyńczyków. W 1985 r. wraz z Samirem Dżadżą i Karimem Pakradounim zmusił do rezygnacji ówczesnego dowódcę Sił Libańskich, Fuada Abu Nadera, zajmując jego miejsce. W grudniu 1985 r. Hobeika podpisał w Damaszku trójstronne porozumienie z Walidem Dżumblattem i Nabihem Berrim, które miało zakończyć wojnę domową i zagwarantować wpływy syryjskie w Libanie. W styczniu 1986 r. działacze SL niezadowoleni z porozumienia zorganizowali wewnętrzny przewrót. Hobeika został oblężony w swojej siedzibie w Karantinie przez ludzi Dżadży, a następnie uciekł do Paryża. Później wrócił do Libanu i skupił swoich zwolenników w Zahle, ale nie zdołał odzyskać dawnych wpływów, a próba zbrojnego przejęcia władzy zakończyła się jego porażką.
Okres powojenny[edytuj]
Po zakończeniu wojny domowej Hobeika został ministrem ds. uchodźców. Kierował także ministerstwem energii elektrycznej i wody w rządzie Rafika Haririego. Elie Hobeika został zabity 24 stycznia 2002 r. w wyniku zamachu bombowego w Hazmijji, na przedmieściach Bejrutu.
